أَخْبَرَنَا يُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ، عَنِ ابْنِ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، وَاللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ حَدَّثَهُ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ، أَنَّهُ خَاصَمَ رَجُلاً مِنَ الأَنْصَارِ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي شِرَاجِ الْحَرَّةِ كَانَا يَسْقِيَانِ بِهِ كِلاَهُمَا النَّخْلَ فَقَالَ الأَنْصَارِيُّ سَرِّحِ الْمَاءَ يَمُرَّ عَلَيْهِ . فَأَبَى عَلَيْهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اسْقِ يَا زُبَيْرُ ثُمَّ أَرْسِلِ الْمَاءَ إِلَى جَارِكَ " . فَغَضِبَ الأَنْصَارِيُّ وَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنْ كَانَ ابْنَ عَمَّتِكَ فَتَلَوَّنَ وَجْهُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ " يَا زُبَيْرُ اسْقِ ثُمَّ احْبِسِ الْمَاءَ حَتَّى يَرْجِعَ إِلَى الْجَدْرِ " . فَاسْتَوْفَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَبْلَ ذَلِكَ أَشَارَ عَلَى الزُّبَيْرِ بِرَأْىٍ فِيهِ السَّعَةُ لَهُ وَلِلأَنْصَارِيِّ فَلَمَّا أَحْفَظَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الأَنْصَارِيُّ اسْتَوْفَى لِلزُّبَيْرِ حَقَّهُ فِي صَرِيحِ الْحُكْمِ . قَالَ الزُّبَيْرُ لاَ أَحْسَبُ هَذِهِ الآيَةَ أُنْزِلَتْ إِلاَّ فِي ذَلِكَ { فَلاَ وَرَبِّكَ لاَ يُؤْمِنُونَ حَتَّى يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ } وَأَحَدُهُمَا يَزِيدُ عَلَى صَاحِبِهِ فِي الْقِصَّةِ .
Zubayr ibn al-Avvom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U kishi ansorlardan Badrda Rasululloh ﷺ bilan birga qatnashgan bir kishi bilan Harra soyligidagi ariq haqida daʼvolashib qoldi, ikkovi ham u bilan xurmozorlarini sugʻorishardi. Ansoriy: «Suvni qoʻyib yubor, oʻtib ketsin», dedi. Ammo Zubayr unamadi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ey Zubayr, sugʻorgin, soʻng suvni qoʻshningga qoʻyib yubor», dedilar. Ansoriy gʻazablanib: «Ey Rasululloh, ammangizning oʻgʻli boʻlgani uchunmi?» dedi. Rasululloh ﷺning yuzlari oʻzgardi, soʻng: «Ey Zubayr, sugʻorgin, soʻng suvni jadr (ekin polizining marzasi)ga yetguncha toʻsib turgin», dedilar. Rasululloh ﷺ Zubayrga uning haqqini toʻla-toʻkis oldirib berdilar. Rasululloh ﷺ bundan avval Zubayrga ham, ansoriyga ham keng boʻladigan bir maslahatni koʻrsatgan edilar. Ansoriy Rasululloh ﷺni gʻazablantirgach, oshkora hukm bilan Zubayrning haqqini toʻla oldirib berdilar. Zubayr aytdi: «Men bu oyat faqat shu haqda nozil boʻlgan deb oʻylayman: {Yoʻq, Rabbingga qasamki, ular oʻz oralarida chiqqan nizolarda seni hakam qilmagunlaricha (haqiqiy) mumin boʻlmaydilar} (Niso 65)».Зубайр ибн ал-Аввом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У киши ансорлардан Бадрда Расулуллоҳ ﷺ билан бирга қатнашган бир киши билан Ҳарра сойлигидаги ариқ ҳақида даъволашиб қолди, иккови ҳам у билан хурмозорларини суғоришарди. Ансорий: «Сувни қўйиб юбор, ўтиб кетсин», деди. Аммо Зубайр унамади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Эй Зубайр, суғоргин, сўнг сувни қўшнингга қўйиб юбор», дедилар. Ансорий ғазабланиб: «Эй Расулуллоҳ, аммангизнинг ўғли бўлгани учунми?» деди. Расулуллоҳ ﷺнинг юзлари ўзгарди, сўнг: «Эй Зубайр, суғоргин, сўнг сувни жадр (экин полизининг марзаси)га етгунча тўсиб тургин», дедилар. Расулуллоҳ ﷺ Зубайрга унинг ҳаққини тўла-тўкис олдириб бердилар. Расулуллоҳ ﷺ бундан аввал Зубайрга ҳам, ансорийга ҳам кенг бўладиган бир маслаҳатни кўрсатган эдилар. Ансорий Расулуллоҳ ﷺни ғазаблантиргач, ошкора ҳукм билан Зубайрнинг ҳаққини тўла олдириб бердилар. Зубайр айтди: «Мен бу оят фақат шу ҳақда нозил бўлган деб ўйлайман: {Йўқ, Раббингга қасамки, улар ўз ораларида чиққан низоларда сени ҳакам қилмагунларича (ҳақиқий) мумин бўлмайдилар} (Нисо 65)».