حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، قَالَ: حَدَّثَنَا فُضَيْلُ بْنُ عِيَاضٍ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ: مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم مُنْتَصِرًا مِنْ مَظْلَمَةٍ ظُلِمَهَا قَطُّ، مَا لَمْ يُنْتَهَكْ مِنْ مَحَارِمِ اللهِ تَعَالَى شَيْءٌ، فَإِذَا انْتُهِكَ مِنْ مَحَارِمِ اللهِ شَيْءٌ كَانَ مِنْ أَشَدِّهِمْ فِي ذَلِكَ غَضَبًا، وَمَا خُيِّرَ بَيْنَ أَمْرَيْنِ، إِلا اخْتَارَ أَيْسَرَهُمَا، مَا لَمْ يَكُنْ مَأْثَمًا.
Oisha (roziyallohu anho) aytadilar: Men Rasululloh ﷺning tungi namozning birortasida oʻtirgan holatda qiroat qilganlarini, u zot keksayib qolgunlariga qadar, aslo koʻrmaganman. Bas, u zot keksayganlaridan keyin namozda oʻtirib qiroat qiladigan, qachonki qirq yoki oʻttiz oyat qolganida, tik turib oʻsha oyatlarni oʻqiydigan, soʻng sajda qiladigan boʻldilar.Оиша (розияллоҳу анҳо) айтадилар: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг тунги намознинг бирортасида ўтирган ҳолатда қироат қилганларини, у зот кексайиб қолгунларига қадар, асло кўрмаганман. Бас, у зот кексайганларидан кейин намозда ўтириб қироат қиладиган, қачонки қирқ ёки ўттиз оят қолганида, тик туриб ўша оятларни ўқийдиган, сўнг сажда қиладиган бўлдилар.