وَبِهِ قَالَ: حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو دَاوُدَ السَّبِيعِيُّ، قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو الْحَمْرَاءِ، قَالَ: صَحِبْتُ النَّبِيَّ ﷺ تِسْعَةَ أَشْهُرٍ، وَكَانَ إِذَا أَصْبَحَ أَتَى بَابَ عَلِيٍّ وَفَاطِمَةَ وَهُوَ يَقُولُ: «يَرْحَمُكُمُ اللَّهُ، إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ، وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا».
Abul-Hamro (roziyallohu anhu) aytdi: Men Nabiy ﷺga toʻqqiz oy hamroh boʻldim. U zot tong otganda Ali va Fotimaning eshiklari oldiga kelib: «Alloh sizlarga rahm qilsin. {Albatta, Alloh sizlardan — ahli baytdan — nopoklikni ketkazishni va sizlarni toza qilib poklashni xohlaydi}», der edilar.Абул-Ҳамро (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Набий ﷺга тўққиз ой ҳамроҳ бўлдим. У зот тонг отганда Али ва Фотиманинг эшиклари олдига келиб: «Аллоҳ сизларга раҳм қилсин. {Албатта, Аллоҳ сизлардан — аҳли байтдан — нопокликни кетказишни ва сизларни тоза қилиб поклашни хоҳлайди}», дер эдилар.