Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ashoblaridan bir necha kishi bilan oʻtayotgan edilar, yoʻlda esa bir bola bor edi. Onasi qavmni koʻrgach, bolasi oyoq ostida qolishidan qoʻrqdi va: «Oʻgʻlim, oʻgʻlim!» deya yugurib kelib, uni koʻtarib oldi. Shunda qavm: «Yo Rasululloh, bu (ayol) hech qachon oʻz oʻgʻlini olovga tashlamas edi», dedi. Nabiy ﷺ ularni tinchlantirib: «Alloh azza va jalla ham Oʻz sevganini olovga tashlamaydi», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ ашобларидан бир неча киши билан ўтаётган эдилар, йўлда эса бир бола бор эди. Онаси қавмни кўргач, боласи оёқ остида қолишидан қўрқди ва: «Ўғлим, ўғлим!» дея югуриб келиб, уни кўтариб олди. Шунда қавм: «Ё Расулуллоҳ, бу (аёл) ҳеч қачон ўз ўғлини оловга ташламас эди», деди. Набий ﷺ уларни тинчлантириб: «Аллоҳ азза ва жалла ҳам Ўз севганини оловга ташламайди», дедилар.