Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Namozga iqoma aytildi. Bir kishi yugurib keldi va nafasi siqilgan holda yetib keldi. Safga yetgach: «Alhamdu lillahi hamdan kasiran toyyiban muborakan fih» (Hamd Allohga xosdir, koʻp, pok va barakali hamd bilan), dedi. Rasululloh ﷺ namozlarini tugatgach: «Qaysingiz gapirdi?» dedilar. Jamoat jim qoldi. U zot: «Qaysingiz gapirdi? Zero u yaxshi (soʻz) aytdi, yomon narsa aytgani yoʻq», dedilar. Shunda oʻsha kishi: «Ey Allohning Rasuli, men yurishni tezlatdim va safga yetib kelib, aytganimni aytdim», dedi. U zot: «Men oʻn ikki farishtani koʻrdim, ular uni qaysi biri koʻtarib chiqishi uchun bir-birlaridan oʻzmoqchi boʻlishardi», dedilar. Soʻng: «Biringiz namozga kelsa, vazminlik bilan yursin, yetgan (rakat)ini oʻqisin, oʻtkazib yuborganini esa (keyin) qazo qilsin», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Намозга иқома айтилди. Бир киши югуриб келди ва нафаси сиқилган ҳолда етиб келди. Сафга етгач: «Алҳамду лиллаҳи ҳамдан касиран тоййибан муборакан фиҳ» (Ҳамд Аллоҳга хосдир, кўп, пок ва баракали ҳамд билан), деди. Расулуллоҳ ﷺ намозларини тугатгач: «Қайсингиз гапирди?» дедилар. Жамоат жим қолди. У зот: «Қайсингиз гапирди? Зеро у яхши (сўз) айтди, ёмон нарса айтгани йўқ», дедилар. Шунда ўша киши: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен юришни тезлатдим ва сафга етиб келиб, айтганимни айтдим», деди. У зот: «Мен ўн икки фариштани кўрдим, улар уни қайси бири кўтариб чиқиши учун бир-бирларидан ўзмоқчи бўлишарди», дедилар. Сўнг: «Бирингиз намозга келса, вазминлик билан юрсин, етган (ракат)ини ўқисин, ўтказиб юборганини эса (кейин) қазо қилсин», дедилар.