حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: «كَانَ الرَّجُلُ يَأْتِي النَّبِيَّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَيُسْلِمُ لِشَيْءٍ يُعْطَاهُ مِنَ الدُّنْيَا، فَمَا يُمْسِي حَتَّى يَكُونَ الْإِسْلَامُ أَحَبَّ إِلَيْهِ وَأَعَزَّ عَلَيْهِ مِنَ الدُّنْيَا وَمَا فِيهَا».
Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga kelib, oʻziga beriladigan dunyoviy bir narsa uchun Islomga kirar edi, ammo kechga yetmasdanoq Islom uning uchun dunyo va undagi barcha narsadan sevimliroq va azizroq boʻlib qolar edi».Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келиб, ўзига бериладиган дунёвий бир нарса учун Исломга кирар эди, аммо кечга етмасданоқ Ислом унинг учун дунё ва ундаги барча нарсадан севимлироқ ва азизроқ бўлиб қолар эди».