حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ أَنَسٍ قَالَ: «آخِرُ نَظْرَةٍ نَظَرْتُهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الِاثْنَيْنِ، كَشَفَ السِّتَارَةَ وَالنَّاسُ خَلْفَ أَبِي بَكْرٍ، فَنَظَرْتُ إِلَى وَجْهِهِ كَأَنَّهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ، فَأَرَادَ النَّاسُ أَنْ يَتَحَرَّكُوا، فَأَشَارَ إِلَيْهِمْ أَنِ اثْبُتُوا، وَأَلْقَى السَّجْفَ، وَتُوُفِّيَ فِي آخِرِ ذَلِكَ الْيَوْمِ».
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Rasululloh ﷺga qaragan eng soʻnggi qarashim dushanba kuni boʻldi. U zot pardani koʻtardilar, odamlar esa Abu Bakrning orqasida (namozda) edilar. Men u zotning yuzlariga qaradim, goʻyo u mushafning varagʻidek edi. Odamlar qimirlamoqchi boʻldilar, ammo u zot ularga: ‹Joyingizda turinglar›, deb ishora qildilar va pardani tashladilar. U zot oʻsha kunning oxirida vafot etdilar».Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Расулуллоҳ ﷺга қараган энг сўнгги қарашим душанба куни бўлди. У зот пардани кўтардилар, одамлар эса Абу Бакрнинг орқасида (намозда) эдилар. Мен у зотнинг юзларига қарадим, гўё у мушафнинг варағидек эди. Одамлар қимирламоқчи бўлдилар, аммо у зот уларга: ‹Жойингизда туринглар›, деб ишора қилдилар ва пардани ташладилар. У зот ўша куннинг охирида вафот этдилар».