حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ طَارِقٍ أَبُو قُرَّةَ الزُّبَيْدِيُّ - مِنْ أَهْلِ الْحُصَيْبِ، وَإِلَى جَانِبِهَا رِمَعٌ، وَهِيَ قَرْيَةُ أَبِي مُوسَى الْأَشْعَرِيِّ، قَالَ أَبِي: وَكَانَ أَبُو قُرَّةَ قَاضِيًا لَهُمْ بِالْيَمَنِ - قَالَ: حَدَّثَنَا أَيْمَنُ بْنُ نَابِلٍ أَبُو عِمْرَانَ، قَالَ: سَمِعْتُ رَجُلًا مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يُقَالُ لَهُ: قُدَامَةُ يَعْنِي ابْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ: «رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ يَوْمَ النَّحْرِ» قَالَ أَبُو قُرَّةَ: وَزَادَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ فِي حَدِيثِ أَيْمَنَ: «هَذَا عَلَى نَاقَةٍ صَهْبَاءَ بِلَا زَجْرٍ، وَلَا طَرْدٍ، وَلَا إِلَيْكَ إِلَيْكَ
Ayman ibn Nobil Abu Imron aytadi: Men Paygʻambar ﷺning ashoblaridan Qudoma, yaʼni Ibn Abdulloh deb ataladigan bir kishining shunday deyayotganini eshitdim: «Men Rasululloh ﷺni Nahr kuni Aqaba jamrasiga tosh otganlarini koʻrdim». Abu Qurra aytdi: Sufyon as-Savriy menga Aymanning hadisida shuni ziyoda qildi: «Bu qizgʻish tusli tuya ustida edi; na baqirish, na haydash, na ‹naringga, naringga› deyish bor edi».Айман ибн Нобил Абу Имрон айтади: Мен Пайғамбар ﷺнинг ашобларидан Қудома, яъни Ибн Абдуллоҳ деб аталадиган бир кишининг шундай деяётганини эшитдим: «Мен Расулуллоҳ ﷺни Наҳр куни Ақаба жамрасига тош отганларини кўрдим». Абу Қурра айтди: Суфён ас-Саврий менга Айманнинг ҳадисида шуни зиёда қилди: «Бу қизғиш тусли туя устида эди; на бақириш, на ҳайдаш, на ‹нарингга, нарингга› дейиш бор эди».