حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنْ الْمُخْتَارِ بْنِ فُلْفُلٍ قَالَ: سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ يَقُولُ: أَغْفَى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِغْفَاءَةً، فَرَفَعَ رَأْسَهُ مُتَبَسِّمًا، إِمَّا قَالَ لَهُمْ، وَإِمَّا قَالُوا لَهُ: لِمَ ضَحِكْتَ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِنَّهُ أُنْزِلَتْ عَلَيَّ آنِفًا سُورَةٌ»، فَقَرَأَبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ﴾إِنَّا أَعْطَيْنَاكَ الْكَوْثَرَ﴿ [الكوثر: 1]حَتَّى خَتَمَهَا قَالَ: «هَلْ تَدْرُونَ مَا الْكَوْثَرُ؟» قَالُوا: اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. قَالَ: هُوَ نَهْرٌ أَعْطَانِيهِ رَبِّي عَزَّ وَجَلَّ فِي الْجَنَّةِ، عَلَيْهِ خَيْرٌ كَثِيرٌ تَرِدُ عَلَيْهِ أُمَّتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ، آنِيَتُهُ عَدَدُ الْكَوَاكِبِ، يُخْتَلَجُ الْعَبْدُ مِنْهُمْ فَأَقُولُ: يَا رَبِّ، إِنَّهُ مِنْ أُمَّتِي فَيُقَالُ لِي: إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺ bir oz mudrab oldilar, soʻng tabassum qilgan holda boshlarini koʻtardilar. U zot ularga aytdilarmi yoki ular u zotga: «Nega kuldingiz?» dedilarmi (bilmayman). Rasululloh ﷺ: «Hozirgina menga bir sura nozil qilindi», dedilar va: «Bismillahir Rohmanir Rohiym. {Albatta, Biz senga Kavsarni ato etdik}» (Kavsar 1) deb, uni oxirigacha oʻqidilar. Soʻng: «Kavsar nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biladi», dedilar. U zot: «U — Robbim azza va jalla menga jannatda bergan bir daryodir; unda koʻp yaxshilik bordir. Qiyomat kuni ummatim unga keladi; uning idishlari yulduzlar sonichalik koʻpdir. Ulardan bir banda tortib olinadi, men esa: ‹Ey Robbim, u mening ummatimdan-ku!› deyman. Menga: ‹Sen ular sendan keyin nima yangiliklar chiqarganini bilmaysan›, deyiladi», dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Набий ﷺ бир оз мудраб олдилар, сўнг табассум қилган ҳолда бошларини кўтардилар. У зот уларга айтдиларми ёки улар у зотга: «Нега кулдингиз?» дедиларми (билмайман). Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳозиргина менга бир сура нозил қилинди», дедилар ва: «Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм. {Албатта, Биз сенга Кавсарни ато этдик}» (Кавсар 1) деб, уни охиригача ўқидилар. Сўнг: «Кавсар нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхшироқ билади», дедилар. У зот: «У — Роббим азза ва жалла менга жаннатда берган бир дарёдир; унда кўп яхшилик бордир. Қиёмат куни умматим унга келади; унинг идишлари юлдузлар соничалик кўпдир. Улардан бир банда тортиб олинади, мен эса: ‹Эй Роббим, у менинг умматимдан-ку!› дейман. Менга: ‹Сен улар сендан кейин нима янгиликлар чиқарганини билмайсан›, дейилади», дедилар.