Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) aytadi: Rasululloh ﷺ bir oz mudrab oldilar, soʻng tabassum qilgan holda boshlarini koʻtardilar. U zot ularga (odamlarga) aytdilarmi yoki ular u zotga aytishdimi: «Ey Rasululloh, nega kuldingiz?» (dedilar). U zot: «Hozirgina menga bir sura nozil qilindi» dedilar va: «Bismillahir Rohmanir Rohiym, {Albatta, Biz senga Kavsarni ato etdik}» (Kavsar 1) deb suraning oxirigacha oʻqib berdilar. Oʻqib boʻlgach: «Kavsar nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biladi» dedilar. U zot: «Albatta, u — Robbim azza va jalla menga jannatda (berishni) vaʼda qilgan bir daryodir. Unda koʻp yaxshilik bordir, uning ustida bir havz boʻlib, ummatim qiyomat kuni unga (suv ichgani) keladi. Uning idishlari yulduzlar sonichalik koʻpdir» dedilar.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) айтади: Расулуллоҳ ﷺ бир оз мудраб олдилар, сўнг табассум қилган ҳолда бошларини кўтардилар. У зот уларга (одамларга) айтдиларми ёки улар у зотга айтишдими: «Эй Расулуллоҳ, нега кулдингиз?» (дедилар). У зот: «Ҳозиргина менга бир сура нозил қилинди» дедилар ва: «Бисмиллаҳир Роҳманир Роҳийм, {Албатта, Биз сенга Кавсарни ато этдик}» (Кавсар 1) деб суранинг охиригача ўқиб бердилар. Ўқиб бўлгач: «Кавсар нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхшироқ билади» дедилар. У зот: «Албатта, у — Роббим азза ва жалла менга жаннатда (беришни) ваъда қилган бир дарёдир. Унда кўп яхшилик бордир, унинг устида бир ҳавз бўлиб, умматим қиёмат куни унга (сув ичгани) келади. Унинг идишлари юлдузлар соничалик кўпдир» дедилар.