Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ bir kecha hujralarida namoz oʻqiyotgan edilar. Bir necha kishi kelib, u zotning namoziga (ergashib) namoz oʻqidi. Shunda u zot (namozni) qisqartirdilar, soʻng uyga kirdilar, keyin chiqdilar; buni bir necha marta takrorladilar, har safar namoz oʻqir edilar. Tong otgach, ular: «Yo Rasululloh, siz namoz oʻqidingiz, biz esa namozingizni uzaytirishingizni yaxshi koʻrar edik», dedilar. U zot: «Men sizlarning joyingizni bilar edim va buni ataylab qildim», dedilar.Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ бир кеча ҳужраларида намоз ўқиётган эдилар. Бир неча киши келиб, у зотнинг намозига (эргашиб) намоз ўқиди. Шунда у зот (намозни) қисқартирдилар, сўнг уйга кирдилар, кейин чиқдилар; буни бир неча марта такрорладилар, ҳар сафар намоз ўқир эдилар. Тонг отгач, улар: «Ё Расулуллоҳ, сиз намоз ўқидингиз, биз эса намозингизни узайтиришингизни яхши кўрар эдик», дедилар. У зот: «Мен сизларнинг жойингизни билар эдим ва буни атайлаб қилдим», дедилар.