حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ أَبُو بَدْرٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عَبْدِ الأَعْلَى، عَنْ أَبِي سَهْلٍ، عَنْ مُسَّةَ الأَزْدِيَّةِ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ كَانَتِ النُّفَسَاءُ تَجْلِسُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَرْبَعِينَ يَوْمًا فَكُنَّا نَطْلِي وُجُوهَنَا بِالْوَرْسِ مِنَ الْكَلَفِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَهْلٍ عَنْ مُسَّةَ الأَزْدِيَّةِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ . وَاسْمُ أَبِي سَهْلٍ كَثِيرُ بْنُ زِيَادٍ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى ثِقَةٌ وَأَبُو سَهْلٍ ثِقَةٌ . وَلَمْ يَعْرِفْ مُحَمَّدٌ هَذَا الْحَدِيثَ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَهْلٍ . وَقَدْ أَجْمَعَ أَهْلُ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ عَلَى أَنَّ النُّفَسَاءَ تَدَعُ الصَّلاَةَ أَرْبَعِينَ يَوْمًا إِلاَّ أَنْ تَرَى الطُّهْرَ قَبْلَ ذَلِكَ فَإِنَّهَا تَغْتَسِلُ وَتُصَلِّي . فَإِذَا رَأَتِ الدَّمَ بَعْدَ الأَرْبَعِينَ فَإِنَّ أَكْثَرَ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا لاَ تَدَعُ الصَّلاَةَ بَعْدَ الأَرْبَعِينَ وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ الْفُقَهَاءِ . وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَيُرْوَى عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ أَنَّهُ قَالَ إِنَّهَا تَدَعُ الصَّلاَةَ خَمْسِينَ يَوْمًا إِذَا لَمْ تَرَ الطُّهْرَ . وَيُرْوَى عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ وَالشَّعْبِيِّ سِتِّينَ يَوْمًا .
Umm Salama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ zamonlarida nifosli ayol qirq kun (namozni tark qilib) oʻtirar edi; biz dogʻga (yuzdagi xolga) qarshi yuzlarimizni vars (xushboʻy oʻt) bilan suvar edik. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir; biz uni faqat Abu Sahlning Mussa al-Azdiyyadan, u Umm Salamadan (rivoyati) orqaligina bilamiz. Abu Sahlning ismi Kasir ibn Ziyod (dir). Muhammad ibn Ismoil: «Ali ibn Abdulaʼlo ishonchli, Abu Sahl ham ishonchlidir», dedi. Muhammad bu hadisni faqat Abu Sahlning hadisi orqaligina bilgan. Nabiy ﷺning sahobalaridan, tobeinlardan va ulardan keyingi ilm ahli nifosli ayol qirq kun namozni tark qilishiga ittifoq qilganlar, faqat shundan oldin poklanishni koʻrsa, gʻusl qilib namoz oʻqiydi. Agar qirq kundan keyin qon koʻrsa, koʻpchilik ilm ahli: «Qirq kundan keyin namozni tark qilmaydi», degan; bu — koʻpchilik fuqaholarning soʻzidir. Sufyon as-Savriy, Ibn Muborak, Shofeiy, Ahmad va Ishoq shuni aytadi. Hasan al-Basriydan rivoyat qilinishicha, u: «Agar poklanishni koʻrmasa, ellik kun namozni tark qiladi», degan. Ato ibn Abu Raboh va Shaʼbiydan esa oltmish kun (deb) rivoyat qilinadi.Умм Салама (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ замонларида нифосли аёл қирқ кун (намозни тарк қилиб) ўтирар эди; биз доғга (юздаги холга) қарши юзларимизни варс (хушбўй ўт) билан сувар эдик. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир; биз уни фақат Абу Саҳлнинг Мусса ал-Аздийядан, у Умм Саламадан (ривояти) орқалигина биламиз. Абу Саҳлнинг исми Касир ибн Зиёд (дир). Муҳаммад ибн Исмоил: «Али ибн Абдулаъло ишончли, Абу Саҳл ҳам ишончлидир», деди. Муҳаммад бу ҳадисни фақат Абу Саҳлнинг ҳадиси орқалигина билган. Набий ﷺнинг саҳобаларидан, тобеинлардан ва улардан кейинги илм аҳли нифосли аёл қирқ кун намозни тарк қилишига иттифоқ қилганлар, фақат шундан олдин покланишни кўрса, ғусл қилиб намоз ўқийди. Агар қирқ кундан кейин қон кўрса, кўпчилик илм аҳли: «Қирқ кундан кейин намозни тарк қилмайди», деган; бу — кўпчилик фуқаҳоларнинг сўзидир. Суфён ас-Саврий, Ибн Муборак, Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ шуни айтади. Ҳасан ал-Басрийдан ривоят қилинишича, у: «Агар покланишни кўрмаса, эллик кун намозни тарк қилади», деган. Ато ибн Абу Рабоҳ ва Шаъбийдан эса олтмиш кун (деб) ривоят қилинади.