حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، أَحْمَدُ بْنُ بَكَّارٍ الدِّمَشْقِيُّ - يُقَالُ هُوَ مِنْ وَلَدِ بُسْرِ بْنِ أَرْطَاةَ صَاحِبِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ عَنِ الأَوْزَاعِيِّ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ وَأَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا اسْتَيْقَظَ أَحَدُكُمْ مِنَ اللَّيْلِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي الإِنَاءِ حَتَّى يُفْرِغَ عَلَيْهَا مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا فَإِنَّهُ لاَ يَدْرِي أَيْنَ بَاتَتْ يَدُهُ " . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَجَابِرٍ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . قَالَ الشَّافِعِيُّ وَأُحِبُّ لِكُلِّ مَنِ اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ قَائِلَةً كَانَتْ أَوْ غَيْرَهَا أَنْ لاَ يُدْخِلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا فَإِنْ أَدْخَلَ يَدَهُ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا كَرِهْتُ ذَلِكَ لَهُ وَلَمْ يُفْسِدْ ذَلِكَ الْمَاءَ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَى يَدِهِ نَجَاسَةٌ . وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ مِنَ اللَّيْلِ فَأَدْخَلَ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ قَبْلَ أَنْ يَغْسِلَهَا فَأَعْجَبُ إِلَىَّ أَنْ يُهَرِيقَ الْمَاءَ . وَقَالَ إِسْحَاقُ إِذَا اسْتَيْقَظَ مِنَ النَّوْمِ بِاللَّيْلِ أَوْ بِالنَّهَارِ فَلاَ يُدْخِلْ يَدَهُ فِي وَضُوئِهِ حَتَّى يَغْسِلَهَا .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) Paygʻambar ﷺ dan rivoyat qiladi: U zot: «Biringiz kechasi uyqudan uygʻonsa, qoʻlini idishga solmasin — toki uni ikki yoki uch marta yuvmaguncha; chunki u qoʻli (kechasi) qayerda tunaganini bilmaydi», dedilar. Bu bobda Ibn Umar, Jobir va Oishadan ham (rivoyatlar bor). Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir. Shofeiy aytdi: «Men uyqudan uygʻongan har bir kishi — tush vaqtidagi uyqumi yoki boshqasimi — qoʻlini yuvmaguncha tahorat (suvi)ga solmasligini yoqtiraman; agar yuvmasdan qoʻlini solsa, men buni uning uchun makruh sanayman; lekin qoʻlida najosat boʻlmasa, bu suvni buzmaydi». Ahmad ibn Hanbal aytdi: «Agar kechasi uyqudan uygʻonib, qoʻlini yuvmasdan tahorat (suvi)ga solsa, men uchun suvni toʻkib tashlashi maʼqulroq». Ishoq aytdi: «Kechasi yoki kunduzi uyqudan uygʻonsa, qoʻlini yuvmaguncha tahorat (suvi)ga solmasin».Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) Пайғамбар ﷺ дан ривоят қилади: У зот: «Бирингиз кечаси уйқудан уйғонса, қўлини идишга солмасин — токи уни икки ёки уч марта ювмагунча; чунки у қўли (кечаси) қаерда тунаганини билмайди», дедилар. Бу бобда Ибн Умар, Жобир ва Оишадан ҳам (ривоятлар бор). Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Шофеий айтди: «Мен уйқудан уйғонган ҳар бир киши — туш вақтидаги уйқуми ёки бошқасими — қўлини ювмагунча таҳорат (суви)га солмаслигини ёқтираман; агар ювмасдан қўлини солса, мен буни унинг учун макруҳ санайман; лекин қўлида нажосат бўлмаса, бу сувни бузмайди». Аҳмад ибн Ҳанбал айтди: «Агар кечаси уйқудан уйғониб, қўлини ювмасдан таҳорат (суви)га солса, мен учун сувни тўкиб ташлаши маъқулроқ». Исҳоқ айтди: «Кечаси ёки кундузи уйқудан уйғонса, қўлини ювмагунча таҳорат (суви)га солмасин».