Zayd ibn Xolid al-Juhaniy (roziyallohu anhu) aytadi: Men Rasululloh ﷺ ni: «Agar ummatimga mashaqqat boʻlib qolishidan (qoʻrqmaganimda) edi, ularni har bir namoz oldidan misvok qilishga buyurar va Isho namozini kechaning uchdan biri(ga kech)ga qoldirar edim», deganlarini eshitdim. (Abu Salama, roviylardan biri) aytdi: Zayd ibn Xolid masjidda namozlarga hozir boʻlar, misvoki esa — kotibning qulogʻida qalam (turadigan) joyda — qulogʻida boʻlar edi; u namozga turganida, albatta (misvok bilan) tishlarini tozalab, soʻng uni joyiga qaytarib qoʻyar edi. Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih hadisdir.Зайд ибн Холид ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу) айтади: Мен Расулуллоҳ ﷺ ни: «Агар умматимга машаққат бўлиб қолишидан (қўрқмаганимда) эди, уларни ҳар бир намоз олдидан мисвок қилишга буюрар ва Ишо намозини кечанинг учдан бири(га кеч)га қолдирар эдим», деганларини эшитдим. (Абу Салама, ровийлардан бири) айтди: Зайд ибн Холид масжидда намозларга ҳозир бўлар, мисвоки эса — котибнинг қулоғида қалам (турадиган) жойда — қулоғида бўлар эди; у намозга турганида, албатта (мисвок билан) тишларини тозалаб, сўнг уни жойига қайтариб қўяр эди. Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.