Sufyon ibn Vakiʼ ibn al-Jarroh bizga aytib berdi: Abdulloh ibn Vahb bizga Zayd ibn Hubobdan, u Abu Muʼozdan, u az-Zuhriydan, u Urvadan, u Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qildi. U (Oisha) dedi: Rasululloh ﷺning tahoratdan keyin u bilan artinadigan bir parcha matosi bor edi. Abu Iso aytdi: Oishaning hadisi mustahkam (qoyim) emas va bu bobda Paygʻambar ﷺdan hech narsa sahih boʻlmaydi. Abu Muʼozni — uni Sulaymon ibn Arqam deyishadi va u hadis ahli nazdida zaifdir. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Muʼoz ibn Jabaldan ham (rivoyat) bor.Суфён ибн Вакиъ ибн ал-Жарроҳ бизга айтиб берди: Абдуллоҳ ибн Ваҳб бизга Зайд ибн Ҳубобдан, у Абу Муъоздан, у аз-Зуҳрийдан, у Урвадан, у Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилди. У (Оиша) деди: Расулуллоҳ ﷺнинг таҳоратдан кейин у билан артинадиган бир парча матоси бор эди. Абу Исо айтди: Оишанинг ҳадиси мустаҳкам (қойим) эмас ва бу бобда Пайғамбар ﷺдан ҳеч нарса саҳиҳ бўлмайди. Абу Муъозни — уни Сулаймон ибн Арқам дейишади ва у ҳадис аҳли наздида заифдир. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Муъоз ибн Жабалдан ҳам (ривоят) бор.