حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، قَالَ وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا مَعْنٌ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَمْرَةَ، أَنَّهَا أَخْبَرَتْهُ أَنَّهَا، سَمِعَتْ عَائِشَةَ، وَذُكِرَ، لَهَا أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ الْحَىِّ عَلَيْهِ . فَقَالَتْ عَائِشَةُ غَفَرَ اللَّهُ لأَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ أَمَا إِنَّهُ لَمْ يَكْذِبْ وَلَكِنَّهُ نَسِيَ أَوْ أَخْطَأَ إِنَّمَا مَرَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى يَهُودِيَّةٍ يُبْكَى عَلَيْهَا فَقَالَ " إِنَّهُمْ لَيَبْكُونَ عَلَيْهَا وَإِنَّهَا لَتُعَذَّبُ فِي قَبْرِهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadiki, unga Ibn Umarning: «Albatta mayyit tiriklarning uning ustida yigʻlashi sababli azoblanadi», deganligi eslatildi. Shunda Oisha: «Alloh Abu Abdurahmonni magʻfirat qilsin! U yolgʻon gapirmadi, lekin u unutdi yoki adashdi. Rasululloh ﷺ faqat ustida yigʻlanayotgan bir yahudiy ayolning yonidan oʻtib: ‹Ular uning ustida yigʻlamoqdalar, holbuki u qabrida azoblanmoqda›, deganlar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu sahih hadisdir.Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинадики, унга Ибн Умарнинг: «Албатта маййит тирикларнинг унинг устида йиғлаши сабабли азобланади», деганлиги эслатилди. Шунда Оиша: «Аллоҳ Абу Абдураҳмонни мағфират қилсин! У ёлғон гапирмади, лекин у унутди ёки адашди. Расулуллоҳ ﷺ фақат устида йиғланаётган бир яҳудий аёлнинг ёнидан ўтиб: ‹Улар унинг устида йиғламоқдалар, ҳолбуки у қабрида азобланмоқда›, деганлар», деди. Абу Исо айтди: Бу саҳиҳ ҳадисдир.