حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا طَلْقُ بْنُ غَنَّامٍ، عَنْ شَرِيكٍ، وَقَيْسٍ، عَنْ أَبِي حَصِينٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " أَدِّ الأَمَانَةَ إِلَى مَنِ ائْتَمَنَكَ وَلاَ تَخُنْ مَنْ خَانَكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا الْحَدِيثِ وَقَالُوا إِذَا كَانَ لِلرَّجُلِ عَلَى آخَرَ شَيْءٌ فَذَهَبَ بِهِ فَوَقَعَ لَهُ عِنْدَهُ شَيْءٌ فَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَحْبِسَ عَنْهُ بِقَدْرِ مَا ذَهَبَ لَهُ عَلَيْهِ . وَرَخَّصَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ . وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَقَالَ إِنْ كَانَ لَهُ عَلَيْهِ دَرَاهِمُ فَوَقَعَ لَهُ عِنْدَهُ دَنَانِيرُ فَلَيْسَ لَهُ أَنْ يَحْبِسَ بِمَكَانِ دَرَاهِمِهِ إِلاَّ أَنْ يَقَعَ عِنْدَهُ لَهُ دَرَاهِمُ فَلَهُ حِينَئِذٍ أَنْ يَحْبِسَ مِنْ دَرَاهِمِهِ بِقَدْرِ مَا لَهُ عَلَيْهِ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytadi: Nabiy ﷺ: «Senga (omonat) ishonib topshirgan kishiga omonatni ado et va senga xiyonat qilgan kishiga (ham) xiyonat qilma», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan gʻarib hadisdir. Baʼzi ilm ahli shu hadisga (amal qilib) bordilar va: «Bir kishining boshqa bir kishida (haqi) boʻlsa-yu, u (haqini) olib ketsa, soʻng (qarzdorga tegishli) biror narsa uning qoʻliga tushib qolsa, u oʻzidan olib ketilgan narsa miqdoricha undan ushlab qolishi mumkin emas», dedilar. Tobeʼinlardan baʼzi ilm ahli unga ruxsat berdilar. Bu Savriyning soʻzidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу) айтади: Набий ﷺ: «Сенга (омонат) ишониб топширган кишига омонатни адо эт ва сенга хиёнат қилган кишига (ҳам) хиёнат қилма», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ғариб ҳадисдир. Баъзи илм аҳли шу ҳадисга (амал қилиб) бордилар ва: «Бир кишининг бошқа бир кишида (ҳақи) бўлса-ю, у (ҳақини) олиб кетса, сўнг (қарздорга тегишли) бирор нарса унинг қўлига тушиб қолса, у ўзидан олиб кетилган нарса миқдорича ундан ушлаб қолиши мумкин эмас», дедилар. Тобеъинлардан баъзи илм аҳли унга рухсат бердилар. Бу Саврийнинг сўзидир.