Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «(Bozorga keluvchi) karvonni (yoʻlda) kutib olmanglar, (hayvonni sotishdan oldin sutini ushlab) toʻplamanglar va biringiz ikkinchingiz uchun (narxni koʻtarib) qoʻzgʻamasin», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu bobda Ibn Masʼud va Abu Hurayradan ham (rivoyat) bor. Ibn Abbosning hadisi hasan sahih hadisdir. Ilm ahli shunga amal qilib, muhaffala — yaʼni musarrot (sutli koʻrsatish uchun toʻplangan hayvon)ni sotishni makruh sanadilar. U shunday hayvonki, egasi yelinida sut yigʻilishi uchun bir necha kun yoki shunga yaqin (muddat) uni sogʻmaydi, shunda xaridor unga aldanib qoladi. Bu esa firib va gʻararning (aldovning) bir turidir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «(Бозорга келувчи) карвонни (йўлда) кутиб олманглар, (ҳайвонни сотишдан олдин сутини ушлаб) тўпламанглар ва бирингиз иккинчингиз учун (нархни кўтариб) қўзғамасин», дедилар. Абу Исо айтди: Бу бобда Ибн Масъуд ва Абу Ҳурайрадан ҳам (ривоят) бор. Ибн Аббоснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли шунга амал қилиб, муҳаффала — яъни мусаррот (сутли кўрсатиш учун тўпланган ҳайвон)ни сотишни макруҳ санадилар. У шундай ҳайвонки, эгаси елинида сут йиғилиши учун бир неча кун ёки шунга яқин (муддат) уни соғмайди, шунда харидор унга алданиб қолади. Бу эса фириб ва ғарарнинг (алдовнинг) бир туридир.