Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ Xaybar ahli bilan undan chiqadigan meva yoki ekinning yarmiga (sherik boʻlib) muomala qildilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Anas, Ibn Abbos, Zayd ibn Sobit va Jobirdan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Nabiy ﷺning sahobalari va ulardan boshqalaridan boʻlgan baʼzi ahli ilmning amali shunga koʻradir: ular yarmi, uchdan biri va toʻrtdan biriga muzoraa (sherikchilik bilan dehqonchilik) qilishni zararli koʻrmaganlar. Baʼzilar urugʻ yer egasidan boʻlishini ixtiyor qildilar; bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Baʼzi ahli ilm uchdan bir va toʻrtdan birga muzoraa qilishni makruh sanagan, ammo xurmolarni uchdan bir va toʻrtdan birga musoqot (sugʻorib parvarish) qilishni zararli koʻrmaganlar; bu Mol ibn Anas va Shofeiyning soʻzidir. Baʼzilar esa yerni oltin va kumushga ijaraga olishdan boshqa hech qanday muzoraa toʻgʻri (sahih) boʻlishini koʻrmaganlar.Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ Хайбар аҳли билан ундан чиқадиган мева ёки экиннинг ярмига (шерик бўлиб) муомала қилдилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Анас, Ибн Аббос, Зайд ибн Собит ва Жобирдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Набий ﷺнинг саҳобалари ва улардан бошқаларидан бўлган баъзи аҳли илмнинг амали шунга кўрадир: улар ярми, учдан бири ва тўртдан бирига музораа (шерикчилик билан деҳқончилик) қилишни зарарли кўрмаганлар. Баъзилар уруғ ер эгасидан бўлишини ихтиёр қилдилар; бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Баъзи аҳли илм учдан бир ва тўртдан бирга музораа қилишни макруҳ санаган, аммо хурмоларни учдан бир ва тўртдан бирга мусоқот (суғориб парвариш) қилишни зарарли кўрмаганлар; бу Мол ибн Анас ва Шофеийнинг сўзидир. Баъзилар эса ерни олтин ва кумушга ижарага олишдан бошқа ҳеч қандай музораа тўғри (саҳиҳ) бўлишини кўрмаганлар.