حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَا مِنْ مُسْلِمٍ يَغْرِسُ غَرْسًا أَوْ يَزْرَعُ زَرْعًا فَيَأْكُلُ مِنْهُ إِنْسَانٌ أَوْ طَيْرٌ أَوْ بَهِيمَةٌ إِلاَّ كَانَتْ لَهُ صَدَقَةٌ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي أَيُّوبَ وَجَابِرٍ وَأُمِّ مُبَشِّرٍ وَزَيْدِ بْنِ خَالِدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Anas (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Qaysi bir musulmon bir nihol eksa yoki bir ekin eksa-yu, undan biror inson, qush yoki hayvon yesa, bu albatta uning uchun sadaqa boʻlmay qolmaydi», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Ayyub, Jobir, Ummu Mubashshir va Zayd ibn Xoliddan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi hasan sahihdir.Анас (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Қайси бир мусулмон бир ниҳол экса ёки бир экин экса-ю, ундан бирор инсон, қуш ёки ҳайвон еса, бу албатта унинг учун садақа бўлмай қолмайди», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абу Айюб, Жобир, Умму Мубашшир ва Зайд ибн Холиддан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир.