حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَبِشْرُ بْنُ مُعَاذٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ نَسِيَ صَلاَةً فَلْيُصَلِّهَا إِذَا ذَكَرَهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ سَمُرَةَ وَأَبِي قَتَادَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَنَسٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَيُرْوَى عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَنَّهُ قَالَ فِي الرَّجُلِ يَنْسَى الصَّلاَةَ قَالَ يُصَلِّيهَا مَتَى مَا ذَكَرَهَا فِي وَقْتٍ أَوْ فِي غَيْرِ وَقْتٍ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ بْنِ حَنْبَلٍ وَإِسْحَاقَ . وَيُرْوَى عَنْ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّهُ نَامَ عَنْ صَلاَةِ الْعَصْرِ فَاسْتَيْقَظَ عِنْدَ غُرُوبِ الشَّمْسِ فَلَمْ يُصَلِّ حَتَّى غَرَبَتِ الشَّمْسُ . وَقَدْ ذَهَبَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْكُوفَةِ إِلَى هَذَا وَأَمَّا أَصْحَابُنَا فَذَهَبُوا إِلَى قَوْلِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ .
Qutayba va Bishr ibn Muoz bizga hadis aytdilar. Ular: Abu Avona bizga hadis aytdi, u Qatodadan, u Anas ibn Molik (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi, dedilar. U aytdi: Rasululloh ﷺ: «Kim biror namozni unutsa, uni eslagan vaqtida oʻqib olsin», dedilar. Bu bobda Samura va Abu Qatodadan ham rivoyat bor. Abu Iso aytdi: Anasning hadisi hasan sahih hadisdir. Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, u namozni unutgan kishi haqida: «Uni vaqtida boʻladimi yoki vaqtidan tashqarida boʻladimi, qachon eslasa, oʻsha vaqtda oʻqib oladi», degan. Bu Shofeiy, Ahmad ibn Hanbal va Ishoqning soʻzidir. Abu Bakradan rivoyat qilinishicha, u asr namozini uxlab qoldirib, quyosh botayotgan paytda uygʻonibdi va quyosh botib boʻlmaguncha oʻqimabdi. Kufa ahlidan bir qavm shu fikrga borgan, bizning ashoblarimiz esa Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)ning soʻziga borganlar.Қутайба ва Бишр ибн Муоз бизга ҳадис айтдилар. Улар: Абу Авона бизга ҳадис айтди, у Қатодадан, у Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди, дедилар. У айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким бирор намозни унутса, уни эслаган вақтида ўқиб олсин», дедилар. Бу бобда Самура ва Абу Қатодадан ҳам ривоят бор. Абу Исо айтди: Анаснинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, у намозни унутган киши ҳақида: «Уни вақтида бўладими ёки вақтидан ташқарида бўладими, қачон эсласа, ўша вақтда ўқиб олади», деган. Бу Шофеий, Аҳмад ибн Ҳанбал ва Ишоқнинг сўзидир. Абу Бакрадан ривоят қилинишича, у аср намозини ухлаб қолдириб, қуёш ботаётган пайтда уйғонибди ва қуёш ботиб бўлмагунча ўқимабди. Куфа аҳлидан бир қавм шу фикрга борган, бизнинг ашобларимиз эса Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)нинг сўзига борганлар.