حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ نَافِعِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، عَنْ أَبِي عُبَيْدَةَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ شَغَلُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ أَرْبَعِ صَلَوَاتٍ يَوْمَ الْخَنْدَقِ حَتَّى ذَهَبَ مِنَ اللَّيْلِ مَا شَاءَ اللَّهُ فَأَمَرَ بِلاَلاً فَأَذَّنَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الظُّهْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْمَغْرِبَ ثُمَّ أَقَامَ فَصَلَّى الْعِشَاءَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ وَجَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ لَيْسَ بِإِسْنَادِهِ بَأْسٌ إِلاَّ أَنَّ أَبَا عُبَيْدَةَ لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ . وَهُوَ الَّذِي اخْتَارَهُ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْفَوَائِتِ أَنْ يُقِيمَ الرَّجُلُ لِكُلِّ صَلاَةٍ إِذَا قَضَاهَا وَإِنْ لَمْ يُقِمْ أَجْزَأَهُ . وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ .
Hannod bizga hadis aytdi: Hushaym bizga hadis aytdi, u Abuz-Zubayrdan, u Nofiʼ ibn Jubayr ibn Mutʼimdan, u Abu Ubayda ibn Abdulloh ibn Masʼuddan rivoyat qildi. U aytdi: Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu): «Mushriklar Xandaq kunida Rasululloh ﷺni toʻrt namozdan mashgʻul (mahrum) qildilar, hatto kechadan Alloh xohlagancha (vaqt) oʻtib ketdi. Soʻng u zot Bilolga buyurdilar, u azon aytdi, soʻng iqomat aytdi va u zot peshin namozini oʻqidilar; soʻng iqomat aytdi va u zot asr namozini oʻqidilar; soʻng iqomat aytdi va u zot shom namozini oʻqidilar; soʻng iqomat aytdi va u zot xufton namozini oʻqidilar», dedi. U aytdi: Bu bobda Abu Said va Jobirdan ham rivoyat bor. Abu Iso aytdi: Abdullohning hadisining isnodida muammo yoʻq, faqat Abu Ubayda Abdullohdan eshitmagan. Qazo namozlar haqida baʼzi ilm ahli shuni ixtiyor qilganlar: kishi qazo qilgan har bir namozi uchun iqomat aytadi; agar iqomat aytmasa ham, kifoya qiladi. Bu Shofeiyning soʻzidir.Ҳаннод бизга ҳадис айтди: Ҳушайм бизга ҳадис айтди, у Абуз-Зубайрдан, у Нофиъ ибн Жубайр ибн Мутъимдан, у Абу Убайда ибн Абдуллоҳ ибн Масъуддан ривоят қилди. У айтди: Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу): «Мушриклар Хандақ кунида Расулуллоҳ ﷺни тўрт намоздан машғул (маҳрум) қилдилар, ҳатто кечадан Аллоҳ хоҳлаганча (вақт) ўтиб кетди. Сўнг у зот Билолга буюрдилар, у азон айтди, сўнг иқомат айтди ва у зот пешин намозини ўқидилар; сўнг иқомат айтди ва у зот аср намозини ўқидилар; сўнг иқомат айтди ва у зот шом намозини ўқидилар; сўнг иқомат айтди ва у зот хуфтон намозини ўқидилар», деди. У айтди: Бу бобда Абу Саид ва Жобирдан ҳам ривоят бор. Абу Исо айтди: Абдуллоҳнинг ҳадисининг иснодида муаммо йўқ, фақат Абу Убайда Абдуллоҳдан эшитмаган. Қазо намозлар ҳақида баъзи илм аҳли шуни ихтиёр қилганлар: киши қазо қилган ҳар бир намози учун иқомат айтади; агар иқомат айтмаса ҳам, кифоя қилади. Бу Шофеийнинг сўзидир.