حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا أَمَّ أَحَدُكُمُ النَّاسَ فَلْيُخَفِّفْ فَإِنَّ فِيهِمُ الصَّغِيرَ وَالْكَبِيرَ وَالضَّعِيفَ وَالْمَرِيضَ فَإِذَا صَلَّى وَحْدَهُ فَلْيُصَلِّ كَيْفَ شَاءَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ وَأَنَسٍ وَجَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ وَمَالِكِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَأَبِي وَاقِدٍ وَعُثْمَانَ بْنِ أَبِي الْعَاصِ وَأَبِي مَسْعُودٍ وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ وَابْنِ عَبَّاسٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ اخْتَارُوا أَنْ لاَ يُطِيلَ الإِمَامُ الصَّلاَةَ مَخَافَةَ الْمَشَقَّةِ عَلَى الضَّعِيفِ وَالْكَبِيرِ وَالْمَرِيضِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَأَبُو الزِّنَادِ اسْمُهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ ذَكْوَانَ . وَالأَعْرَجُ هُوَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ هُرْمُزَ الْمَدِينِيُّ وَيُكْنَى أَبَا دَاوُدَ .
Qutayba bizga Mugʻiyra ibn Abdurrahmondan, u Abuz-Zinoddan, u Aʼrajdan, u Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildiki, Paygʻambar ﷺ shunday dedilar: «Biringiz odamlarga imom boʻlsa, qisqa (yengil) oʻqisin, chunki ular ichida kichik va katta, kuchsiz va kasal (kishilar) boʻladi. Yolgʻiz oʻzi oʻqigan vaqtda esa, qanday xohlasa shunday oʻqisin». Abu Iso aytdi: Bu bobda Adiy ibn Hotam, Anas, Jobir ibn Samura, Molik ibn Abdulloh, Abu Voqid, Usmon ibn Abul-Os, Abu Masʼud, Jobir ibn Abdulloh va Ibn Abbosdan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahih hadisdir. Bu aksar ilm ahlining soʻzidir; ular kuchsiz, katta va kasal (kishi)ga mashaqqat boʻlishidan qoʻrqib, imomning namozni choʻzmasligini ixtiyor qildilar. Abu Iso aytdi: Abuz-Zinodning ismi Abdulloh ibn Zakvondir. Aʼraj esa Abdurrahmon ibn Hurmuz al-Madiniy boʻlib, kunyasi Abu Dovuddir.Қутайба бизга Муғийра ибн Абдурраҳмондан, у Абуз-Зиноддан, у Аъраждан, у Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилдики, Пайғамбар ﷺ шундай дедилар: «Бирингиз одамларга имом бўлса, қисқа (енгил) ўқисин, чунки улар ичида кичик ва катта, кучсиз ва касал (кишилар) бўлади. Ёлғиз ўзи ўқиган вақтда эса, қандай хоҳласа шундай ўқисин». Абу Исо айтди: Бу бобда Адий ибн Ҳотам, Анас, Жобир ибн Самура, Молик ибн Абдуллоҳ, Абу Воқид, Усмон ибн Абул-Ос, Абу Масъуд, Жобир ибн Абдуллоҳ ва Ибн Аббосдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Бу аксар илм аҳлининг сўзидир; улар кучсиз, катта ва касал (киши)га машаққат бўлишидан қўрқиб, имомнинг намозни чўзмаслигини ихтиёр қилдилар. Абу Исо айтди: Абуз-Зиноднинг исми Абдуллоҳ ибн Заквондир. Аъраж эса Абдурраҳмон ибн Ҳурмуз ал-Мадиний бўлиб, куняси Абу Довуддир.