حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفُضَيْلِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، طَرِيفٍ السَّعْدِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مِفْتَاحُ الصَّلاَةِ الطُّهُورُ وَتَحْرِيمُهَا التَّكْبِيرُ وَتَحْلِيلُهَا التَّسْلِيمُ وَلاَ صَلاَةَ لِمَنْ لَمْ يَقْرَأْ بــ"الْحَمْدُ" وَسُورَةٍ _ فِي فَرِيضَةٍ أَوْ غَيْرِهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَعَائِشَةَ . قَالَ وَحَدِيثُ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فِي هَذَا أَجْوَدُ إِسْنَادًا وَأَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي سَعِيدٍ وَقَدْ كَتَبْنَاهُ فِي أَوَّلِ كِتَابِ الْوُضُوءِ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَنْ بَعْدَهُمْ . وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ أَنَّ تَحْرِيمَ الصَّلاَةِ التَّكْبِيرُ وَلاَ يَكُونُ الرَّجُلُ دَاخِلاً فِي الصَّلاَةِ إِلاَّ بِالتَّكْبِيرِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ أَبَا بَكْرٍ مُحَمَّدَ بْنَ أَبَانَ مُسْتَمْلِيَ وَكِيعٍ يَقُولُ سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ مَهْدِيٍّ يَقُولُ لَوِ افْتَتَحَ الرَّجُلُ الصَّلاَةَ بِسَبْعِينَ اسْمًا مِنْ أَسْمَاءِ اللَّهِ وَلَمْ يُكَبِّرْ لَمْ يُجْزِهِ وَإِنْ أَحْدَثَ قَبْلَ أَنْ يُسَلِّمَ أَمَرْتُهُ أَنْ يَتَوَضَّأَ ثُمَّ يَرْجِعَ إِلَى مَكَانِهِ فَيُسَلِّمَ إِنَّمَا الأَمْرُ عَلَى وَجْهِهِ . قَالَ وَأَبُو نَضْرَةَ اسْمُهُ الْمُنْذِرُ بْنُ مَالِكِ بْنِ قُطَعَةَ .
Sufyon ibn Vakiy bizga Muhammad ibn Fuzayldan, u Abu Sufyon Tariyf as-Saʼdiydan, u Abu Nazradan, u Abu Said (al-Xudriy) (roziyallohu anhu)dan rivoyat qildi. U: «Rasululloh ﷺ shunday dedilar: ‹Namozning kaliti — tahorat, uning tahrimi — takbir, tahlili — salomdir. Farzda yoki boshqasida ‹al-Hamd›ni (Fotihani) va bir surani oʻqimagan kishining namozi yoʻqdir›», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Bu bobda Ali va Oishadan ham (rivoyatlar) bor. (Abu Iso) aytdi: Bu xususda Ali ibn Abu Tolibning hadisi isnod jihatidan Abu Saidning hadisidan koʻra yaxshiroq va sahihroqdir; biz uni Vuzuʼ kitobining boshida yozgan edik. Paygʻambar ﷺning sahobalaridan va ulardan keyingilardan boʻlgan ilm ahli amali ham shunga muvofiqdir. Sufyon Savriy, Ibnul-Muborak, Shofiʼiy, Ahmad va Ishoq ham namozning tahrimi takbir ekanini, kishi takbirsiz namozga kira olmasligini aytadilar. Abu Iso aytdi: Men Abu Bakr Muhammad ibn Abon — Vakiyning mustamliysidan eshitdimki, u: «Abdurrahmon ibn Mahdiyning shunday deganini eshitdim: Agar kishi namozni Allohning ismlaridan yetmishta ism bilan boshlab, takbir aytmasa, (namozi) kifoya qilmaydi; agar salom berishdan oldin tahorati buzilsa, men unga tahorat qilib, soʻng joyiga qaytib salom berishni buyuraman, chunki ish faqat oʻz oʻrnida (boʻlishi lozim)», dedi. (Abu Iso) aytdi: Abu Nazraning ismi Munzir ibn Molik ibn Qutaʼadir.Суфён ибн Вакий бизга Муҳаммад ибн Фузайлдан, у Абу Суфён Тарийф ас-Саъдийдан, у Абу Назрадан, у Абу Саид (ал-Худрий) (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилди. У: «Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: ‹Намознинг калити — таҳорат, унинг таҳрими — такбир, таҳлили — саломдир. Фарзда ёки бошқасида ‹ал-Ҳамд›ни (Фотиҳани) ва бир сурани ўқимаган кишининг намози йўқдир›», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Бу бобда Али ва Оишадан ҳам (ривоятлар) бор. (Абу Исо) айтди: Бу хусусда Али ибн Абу Толибнинг ҳадиси иснод жиҳатидан Абу Саиднинг ҳадисидан кўра яхшироқ ва саҳиҳроқдир; биз уни Вузуъ китобининг бошида ёзган эдик. Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан ва улардан кейингилардан бўлган илм аҳли амали ҳам шунга мувофиқдир. Суфён Саврий, Ибнул-Муборак, Шофиъий, Аҳмад ва Ишоқ ҳам намознинг таҳрими такбир эканини, киши такбирсиз намозга кира олмаслигини айтадилар. Абу Исо айтди: Мен Абу Бакр Муҳаммад ибн Абон — Вакийнинг мустамлийсидан эшитдимки, у: «Абдурраҳмон ибн Маҳдийнинг шундай деганини эшитдим: Агар киши намозни Аллоҳнинг исмларидан етмишта исм билан бошлаб, такбир айтмаса, (намози) кифоя қилмайди; агар салом беришдан олдин таҳорати бузилса, мен унга таҳорат қилиб, сўнг жойига қайтиб салом беришни буюраман, чунки иш фақат ўз ўрнида (бўлиши лозим)», деди. (Абу Исо) айтди: Абу Назранинг исми Мунзир ибн Молик ибн Қутаъадир.