حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مَنِيعٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيُّ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عَبَايَةَ، عَنِ ابْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، قَالَ سَمِعَنِي أَبِي، وَأَنَا فِي الصَّلاَةِ، أَقُولُ: (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ) فَقَالَ لِي أَىْ بُنَىَّ مُحْدَثٌ إِيَّاكَ وَالْحَدَثَ . قَالَ وَلَمْ أَرَ أَحَدًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ أَبْغَضَ إِلَيْهِ الْحَدَثُ فِي الإِسْلاَمِ يَعْنِي مِنْهُ . قَالَ وَقَدْ صَلَّيْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ أَبِي بَكْرٍ وَمَعَ عُمَرَ وَمَعَ عُثْمَانَ فَلَمْ أَسْمَعْ أَحَدًا مِنْهُمْ يَقُولُهَا فَلاَ تَقُلْهَا إِذَا أَنْتَ صَلَّيْتَ فَقُلِ: (الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ) . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ وَعُثْمَانُ وَعَلِيٌّ وَغَيْرُهُمْ وَمَنْ بَعْدَهُمْ مِنَ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ لاَ يَرَوْنَ أَنْ يَجْهَرَ بِـ (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ ) قَالُوا وَيَقُولُهَا فِي نَفْسِهِ .
Ahmad ibn Maniyʼ bizga Ismoil ibn Ibrohimdan, u Said ibn Iyos al-Jurayriydan, u Qays ibn Abayadan, u Ibn Abdulloh ibn Mugʻaffaldan rivoyat qildi. U aytdi: «Otam (Abdulloh ibn Mugʻaffal (roziyallohu anhu)) men namozda turib: ‹Bismillahir-Rahmanir-Rahim› deganimni eshitib qoldi va menga: ‹Ey oʻgʻilcham, bu (dinda) yangi paydo boʻlgan ishdir, yangilikdan ehtiyot boʻl›, dedi». U (Ibn Abdulloh) aytdi: «Men Rasululloh ﷺning sahobalaridan Islomda yangilik (paydo qilish)ni undan koʻra koʻproq yomon koʻradigan birorta kishini koʻrmaganman». U aytdi: «Otam yana dedi: ‹Men Paygʻambar ﷺ bilan, Abu Bakr bilan, Umar bilan va Usmon bilan namoz oʻqiganman; ulardan birortasi buni aytganini eshitmadim. Sen ham buni aytma. Namoz oʻqisang: «Al-hamdu lillahi rabbil-olamin» deb (boshlab) ayt›». Abu Iso aytdi: Abdulloh ibn Mugʻaffalning hadisi hasan hadisdir. Paygʻambar ﷺning sahobalaridan boʻlgan aksar ilm ahli amali ham shunga muvofiqdir; ular orasida Abu Bakr, Umar, Usmon, Ali va boshqalar, hamda ulardan keyingi tobeinlar bor. Sufyon Savriy, Ibnul-Muborak, Ahmad va Ishoq ham shunday deydilar; ular ‹Bismillahir-Rahmanir-Rahim›ni ovoz chiqarib aytishni (joiz) koʻrmaydilar va: «Uni ichida (sekin) aytadi», dedilar.Аҳмад ибн Манийъ бизга Исмоил ибн Иброҳимдан, у Саид ибн Иёс ал-Журайрийдан, у Қайс ибн Абаядан, у Ибн Абдуллоҳ ибн Муғаффалдан ривоят қилди. У айтди: «Отам (Абдуллоҳ ибн Муғаффал (розияллоҳу анҳу)) мен намозда туриб: ‹Бисмиллаҳир-Раҳманир-Раҳим› деганимни эшитиб қолди ва менга: ‹Эй ўғилчам, бу (динда) янги пайдо бўлган ишдир, янгиликдан эҳтиёт бўл›, деди». У (Ибн Абдуллоҳ) айтди: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаларидан Исломда янгилик (пайдо қилиш)ни ундан кўра кўпроқ ёмон кўрадиган бирорта кишини кўрмаганман». У айтди: «Отам яна деди: ‹Мен Пайғамбар ﷺ билан, Абу Бакр билан, Умар билан ва Усмон билан намоз ўқиганман; улардан бирортаси буни айтганини эшитмадим. Сен ҳам буни айтма. Намоз ўқисанг: «Ал-ҳамду лиллаҳи раббил-оламин» деб (бошлаб) айт›». Абу Исо айтди: Абдуллоҳ ибн Муғаффалнинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Пайғамбар ﷺнинг саҳобаларидан бўлган аксар илм аҳли амали ҳам шунга мувофиқдир; улар орасида Абу Бакр, Умар, Усмон, Али ва бошқалар, ҳамда улардан кейинги тобеинлар бор. Суфён Саврий, Ибнул-Муборак, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шундай дейдилар; улар ‹Бисмиллаҳир-Раҳманир-Раҳим›ни овоз чиқариб айтишни (жоиз) кўрмайдилар ва: «Уни ичида (секин) айтади», дедилар.