حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ الأَشَجُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الأَسْوَدِ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ مِنَ السُّنَّةِ أَنْ يُخْفِيَ، التَّشَهُّدَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ مَسْعُودٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ .
Abdulloh ibn Masʼud (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi, u dedi: «Tashahhudni yashirin (ovozda) aytish sunnatdandir». Abu Iso aytdi: Ibn Masʼudning hadisi hasan gʻariyb hadisdir. Ahli ilm shunga amal qiladi.Абдуллоҳ ибн Масъуд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади, у деди: «Ташаҳҳудни яширин (овозда) айтиш суннатдандир». Абу Исо айтди: Ибн Масъуднинг ҳадиси ҳасан ғарийб ҳадисдир. Аҳли илм шунга амал қилади.