Abdulloh ibn Omir ibn Rabiʼa otasidan (roziyallohu anhu) rivoyat qiladi. U dedi: «Biz Nabiy ﷺ bilan birga safarda, qorongʻu bir kechada edik. Qibla qay tomonda ekanini bilmay qoldik. Shu sababli har birimiz oʻzicha bir tomonga qarab namoz oʻqidik. Tong otgach, buni Nabiy ﷺga aytdik. Shunda: {Qay tomonga yuzlansangiz, Allohning yuzi oʻshandadir} (Baqara, 115) degan oyat nozil boʻldi». Abu Iso aytdi: Bu hadisning isnodi unchalik (kuchli) emas; uni faqat Ashʼas as-Sammonning rivoyatidan bilamiz. Ashʼas ibn Said Abur-Rabiʼ as-Sammon hadisda zaif sanaladi. Ilm ahlining koʻpchiligi shu (hukmga) borgan. Ular dedilar: Agar kishi bulutli kunda qiblaga yuzlanmagan holda namoz oʻqib, namozdan keyin qiblaga qaramay oʻqigani unga ayon boʻlsa, uning namozi joizdir. Sufyon as-Savriy, Ibnul-Muborak, Ahmad va Ishoq ham shunday deyishadi.Абдуллоҳ ибн Омир ибн Рабиъа отасидан (розияллоҳу анҳу) ривоят қилади. У деди: «Биз Набий ﷺ билан бирга сафарда, қоронғу бир кечада эдик. Қибла қай томонда эканини билмай қолдик. Шу сабабли ҳар биримиз ўзича бир томонга қараб намоз ўқидик. Тонг отгач, буни Набий ﷺга айтдик. Шунда: {Қай томонга юзлансангиз, Аллоҳнинг юзи ўшандадир} (Бақара, 115) деган оят нозил бўлди». Абу Исо айтди: Бу ҳадиснинг исноди унчалик (кучли) эмас; уни фақат Ашъас ас-Саммоннинг ривоятидан биламиз. Ашъас ибн Саид Абур-Рабиъ ас-Саммон ҳадисда заиф саналади. Илм аҳлининг кўпчилиги шу (ҳукмга) борган. Улар дедилар: Агар киши булутли кунда қиблага юзланмаган ҳолда намоз ўқиб, намоздан кейин қиблага қарамай ўқигани унга аён бўлса, унинг намози жоиздир. Суфён ас-Саврий, Ибнул-Муборак, Аҳмад ва Ишоқ ҳам шундай дейишади.