Abu Rofeʼ (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinishicha, u Hasan ibn Alining yonidan oʻtib qoldi, u namoz oʻqiyotgan, sochining oʻrimini ensasiga toʻplab bogʻlab olgan edi. Shunda (Abu Rofeʼ) uni yozib qoʻydi. Hasan unga gʻazablangan holda qaradi-da: «Namozingga yuzlan va gʻazablanma, chunki men Rasululloh ﷺning: ‹Bu — shaytonning oʻrnidir›, deyayotganlarini eshitganman», dedi. (Roviy) aytdi: Bu bobda Ummu Salama va Abdulloh ibn Abbosdan ham (rivoyat) bor. Abu Iso aytdi: Abu Rofeʼning hadisi hasan hadisdir. Ilm ahlining oldida amal shunga muvofiqdir; ular kishining sochini toʻplab bogʻlagan holda namoz oʻqishini makruh sanaganlar. Abu Iso aytdi: Imron ibn Muso — u Qurashiy Makkiydir va u Ayyub ibn Musoning akasidir.Абу Рофеъ (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинишича, у Ҳасан ибн Алининг ёнидан ўтиб қолди, у намоз ўқиётган, сочининг ўримини энсасига тўплаб боғлаб олган эди. Шунда (Абу Рофеъ) уни ёзиб қўйди. Ҳасан унга ғазабланган ҳолда қаради-да: «Намозингга юзлан ва ғазабланма, чунки мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Бу — шайтоннинг ўрнидир›, деяётганларини эшитганман», деди. (Ровий) айтди: Бу бобда Умму Салама ва Абдуллоҳ ибн Аббосдан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо айтди: Абу Рофеънинг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Илм аҳлининг олдида амал шунга мувофиқдир; улар кишининг сочини тўплаб боғлаган ҳолда намоз ўқишини макруҳ санаганлар. Абу Исо айтди: Имрон ибн Мусо — у Қураший Маккийдир ва у Айюб ибн Мусонинг акасидир.