حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي قَيْسٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَائِشَةَ كَيْفَ كَانَ قِرَاءَةُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِاللَّيْلِ أَكَانَ يُسِرُّ بِالْقِرَاءَةِ أَمْ يَجْهَرُ فَقَالَتْ كُلُّ ذَلِكَ قَدْ كَانَ يَفْعَلُ رُبَّمَا أَسَرَّ بِالْقِرَاءَةِ وَرُبَّمَا جَهَرَ . فَقُلْتُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي جَعَلَ فِي الأَمْرِ سَعَةً . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Qutayba bizga aytib berdi: Lays bizga Muoviya ibn Solihdan, u Abdulloh ibn Abu Qaysdan rivoyat qildi. U (Abdulloh) dedi: Men Oisha (roziyallohu anho)dan: «Nabiy ﷺning kechalik qiroatlari qanday boʻlardi — qiroatni yashirinmi oʻqirdilar yoki ovoz chiqaribmi?» deb soʻradim. U: «Bularning hammasini qilar edilar: baʼzan qiroatni yashirin oʻqisalar, baʼzan ovoz chiqarib oʻqirdilar», dedi. Shunda men: «Bu ishda kenglik qilib qoʻygan Allohga hamd boʻlsin», dedim. Abu Iso aytdi: Bu hasan sahih gʻarib hadisdir.Қутайба бизга айтиб берди: Лайс бизга Муовия ибн Солиҳдан, у Абдуллоҳ ибн Абу Қайсдан ривоят қилди. У (Абдуллоҳ) деди: Мен Оиша (розияллоҳу анҳо)дан: «Набий ﷺнинг кечалик қироатлари қандай бўларди — қироатни яширинми ўқирдилар ёки овоз чиқарибми?» деб сўрадим. У: «Буларнинг ҳаммасини қилар эдилар: баъзан қироатни яширин ўқисалар, баъзан овоз чиқариб ўқирдилар», деди. Шунда мен: «Бу ишда кенглик қилиб қўйган Аллоҳга ҳамд бўлсин», дедим. Абу Исо айтди: Бу ҳасан саҳиҳ ғариб ҳадисдир.