حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْوَزِيرِ الْوَاسِطِيُّ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ يُوسُفَ الأَزْرَقُ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ عُرِضْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَيْشٍ وَأَنَا ابْنُ أَرْبَعَ عَشَرَةَ فَلَمْ يَقْبَلْنِي ثُمَّ عُرِضْتُ عَلَيْهِ مِنْ قَابِلٍ فِي جَيْشٍ وَأَنَا ابْنُ خَمْسَ عَشَرَةَ فَقَبِلَنِي . قَالَ نَافِعٌ فَحَدَّثْتُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عُمَرَ بْنَ عَبْدِ الْعَزِيزِ فَقَالَ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الصَّغِيرِ وَالْكَبِيرِ . ثُمَّ كَتَبَ أَنْ يُفْرَضَ لِمَنْ بَلَغَ الْخَمْسَ عَشَرَةَ .
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ قَالَ عُمَرُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ هَذَا حَدُّ مَا بَيْنَ الذُّرِّيَّةِ وَالْمُقَاتِلَةِ . وَلَمْ يَذْكُرْ أَنَّهُ كَتَبَ أَنْ يُفْرَضَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ إِسْحَاقَ بْنِ يُوسُفَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ حَدِيثِ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan shunga oʻxshash maʼnoda rivoyat qilinadi. Faqat unda (Nofeʼ): Umar ibn Abdulaziz: «Bu — bolalar bilan jangchilar orasidagi chegaradir», dedi, deyilgan va u (Umarning) maosh belgilanishi haqida (farmon) yozganini zikr qilmagan. Abu Iso aytdi: Ishoq ibn Yusufning hadisi hasan sahih gʻaribdir, Sufyon as-Savriy hadisidan (rivoyat qilingani jihatidan).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан шунга ўхшаш маънода ривоят қилинади. Фақат унда (Нофеъ): Умар ибн Абдулазиз: «Бу — болалар билан жангчилар орасидаги чегарадир», деди, дейилган ва у (Умарнинг) маош белгиланиши ҳақида (фармон) ёзганини зикр қилмаган. Абу Исо айтди: Ишоқ ибн Юсуфнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ғарибдир, Суфён ас-Саврий ҳадисидан (ривоят қилингани жиҳатидан).