Burayda (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u: «Bir kishi Nabiy ﷺning huzurlariga keldi, uning qoʻlida temirdan uzuk bor edi. Shunda u zot: ‹Nega men sening ustingda jahannam ahlining bezagini koʻryapman?› dedilar. Soʻng u misdan uzuk taqib keldi. U zot: ‹Nega men sendan butlarning hidini sezyapman?› dedilar. Soʻng u oltindan uzuk taqib keldi. U zot: ‹Nega men sening ustingda jannat ahlining bezagini koʻryapman?› dedilar. U: ‹Unda men nimadan (uzuk) qilay?› dedi. U zot: ‹Kumushdan, lekin uning ogʻirligini bir misqolga yetkazma›, dedilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir. Bu bobda Abdulloh ibn Amrdan ham (rivoyat bor). Abdulloh ibn Muslimning kunyasi Abu Toyba boʻlib, u marvazlikdir.Бурайда (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у: «Бир киши Набий ﷺнинг ҳузурларига келди, унинг қўлида темирдан узук бор эди. Шунда у зот: ‹Нега мен сенинг устингда жаҳаннам аҳлининг безагини кўряпман?› дедилар. Сўнг у мисдан узук тақиб келди. У зот: ‹Нега мен сендан бутларнинг ҳидини сезяпман?› дедилар. Сўнг у олтиндан узук тақиб келди. У зот: ‹Нега мен сенинг устингда жаннат аҳлининг безагини кўряпман?› дедилар. У: ‹Унда мен нимадан (узук) қилай?› деди. У зот: ‹Кумушдан, лекин унинг оғирлигини бир мисқолга етказма›, дедилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир. Бу бобда Абдуллоҳ ибн Амрдан ҳам (ривоят бор). Абдуллоҳ ибн Муслимнинг куняси Абу Тойба бўлиб, у марвазликдир.