Ibn Abu Ammor (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Men Jobirga: ‹Sirtlon (dabʼ) ovmi?› dedim. U: ‹Ha›, dedi. Men: ‹Uni yeysanmi (yeyish mumkinmi)?› dedim. U: ‹Ha›, dedi. Men unga: ‹Buni Rasululloh ﷺ aytdilarmi?› dedim. U: ‹Ha›, dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Baʼzi ilm ahli shunga amal qilib, sirtlon yeyishda hech qanday zarar koʻrmaganlar. Bu — Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Nabiy ﷺdan sirtlon yeyishni makruh sanash haqida bir hadis rivoyat qilingan, lekin uning isnodi kuchli emas. Baʼzi ilm ahli sirtlon yeyishni makruh sanagan — bu Ibn Muborakning soʻzidir. Yahyo al-Qatton aytdi: Jarir ibn Hozim bu hadisni Abdulloh ibn Ubayd ibn Umayrdan, u Ibn Abu Ammordan, u Jobirdan, u Umardan uning soʻzi (mavquf) sifatida rivoyat qilgan. Ibn Jurayjning rivoyati esa sahihroqdir. Ibn Abu Ammor — Abdurrahmon ibn Abdulloh ibn Abu Ammor al-Makkiydir.Ибн Абу Аммор (раҳимаҳуллоҳ)дан ривоят қилинади: Мен Жобирга: ‹Сиртлон (дабъ) овми?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Мен: ‹Уни ейсанми (ейиш мумкинми)?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Мен унга: ‹Буни Расулуллоҳ ﷺ айтдиларми?› дедим. У: ‹Ҳа›, деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Баъзи илм аҳли шунга амал қилиб, сиртлон ейишда ҳеч қандай зарар кўрмаганлар. Бу — Аҳмад ва Исҳоқнинг сўзидир. Набий ﷺдан сиртлон ейишни макруҳ санаш ҳақида бир ҳадис ривоят қилинган, лекин унинг исноди кучли эмас. Баъзи илм аҳли сиртлон ейишни макруҳ санаган — бу Ибн Муборакнинг сўзидир. Яҳё ал-Қаттон айтди: Жарир ибн Ҳозим бу ҳадисни Абдуллоҳ ибн Убайд ибн Умайрдан, у Ибн Абу Аммордан, у Жобирдан, у Умардан унинг сўзи (мавқуф) сифатида ривоят қилган. Ибн Журайжнинг ривояти эса саҳиҳроқдир. Ибн Абу Аммор — Абдурраҳмон ибн Абдуллоҳ ибн Абу Аммор ал-Маккийдир.