حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، قَالَ سَمِعْتُ زَاذَانَ، يَقُولُ سَأَلْتُ ابْنَ عُمَرَ عَمَّا نَهَى عَنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَوْعِيَةِ أَخْبِرْنَاهُ بِلُغَتِكُمْ وَفَسِّرْهُ لَنَا بِلُغَتِنَا . فَقَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ الْحَنْتَمَةِ وَهِيَ الْجَرَّةُ وَنَهَى عَنِ الدُّبَّاءِ وَهِيَ الْقَرْعَةُ وَنَهَى عَنِ النَّقِيرِ وَهُوَ أَصْلُ النَّخْلِ يُنْقَرُ نَقْرًا أَوْ يُنْسَحُ نَسْحًا وَنَهَى عَنِ الْمُزَفَّتِ وَهِيَ الْمُقَيَّرُ وَأَمَرَ أَنْ يُنْبَذَ فِي الأَسْقِيَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَعَلِيٍّ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَأَبِي سَعِيدٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَعْمُرَ وَسَمُرَةَ وَأَنَسٍ وَعَائِشَةَ وَعِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ وَعَائِذِ بْنِ عَمْرٍو وَالْحَكَمِ الْغِفَارِيِّ وَمَيْمُونَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Zazon aytadi: Men Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan Rasululloh ﷺ qaytargan idishlar haqida soʻrab: «Bizga uni oʻz tilingiz bilan ayting va biz uchun bizning tilimizda tushuntiring», dedim. U: «Rasululloh ﷺ hantamadan qaytardilar, u — sopol kuvadir; dubbodan qaytardilar, u — quritilgan qovoqdir; naqirdan qaytardilar, u — oʻyib yoki yoʻnib tayyorlangan xurmo daraxtining tagi (ildizi)dir; muzaffatdan qaytardilar, u — qatron surtilgan idishdir; va meshlarda (terilarda) nabiz tayyorlashga buyurdilar», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Зазон айтади: Мен Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан Расулуллоҳ ﷺ қайтарган идишлар ҳақида сўраб: «Бизга уни ўз тилингиз билан айтинг ва биз учун бизнинг тилимизда тушунтиринг», дедим. У: «Расулуллоҳ ﷺ ҳантамадан қайтардилар, у — сопол кувадир; дуббодан қайтардилар, у — қуритилган қовоқдир; нақирдан қайтардилар, у — ўйиб ёки йўниб тайёрланган хурмо дарахтининг таги (илдизи)дир; музаффатдан қайтардилар, у — қатрон суртилган идишдир; ва мешларда (териларда) набиз тайёрлашга буюрдилар», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.