حَدَّثَنَا أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُوقَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَفْصٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَصَبْتُ ذَنْبًا عَظِيمًا فَهَلْ لِي مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ أُمٍّ " . قَالَ لاَ . قَالَ " هَلْ لَكَ مِنْ خَالَةٍ " . قَالَ نَعَمْ . قَالَ " فَبِرَّهَا " . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَالْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ .
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi Nabiy ﷺning oldiga kelib: «Yo Rasululloh, men ulkan bir gunoh qildim. Menga tavba (qilish imkoni) bormi?» dedi. U zot: «Onang bormi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Xolang bormi?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Unga yaxshilik qil», dedilar. Bu bobda Ali va Baro ibn Ozibdan ham (rivoyatlar bor).Ибн Умар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, бир киши Набий ﷺнинг олдига келиб: «Ё Расулуллоҳ, мен улкан бир гуноҳ қилдим. Менга тавба (қилиш имкони) борми?» деди. У зот: «Онанг борми?» дедилар. У: «Йўқ», деди. У зот: «Холанг борми?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Унга яхшилик қил», дедилар. Бу бобда Али ва Баро ибн Озибдан ҳам (ривоятлар бор).