حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ سَلْمَانَ أَبُو عُمَرَ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنِ ابْنِ عَجْلاَنَ، عَنِ الْقَعْقَاعِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ شِرَّةً وَلِكُلِّ شِرَّةٍ فَتْرَةً فَإِنْ كَانَ صَاحِبُهَا سَدَّدَ وَقَارَبَ فَارْجُوهُ وَإِنْ أُشِيرَ إِلَيْهِ بِالأَصَابِعِ فَلاَ تَعُدُّوهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . - وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ " بِحَسْبِ امْرِئٍ مِنَ الشَّرِّ أَنْ يُشَارَ إِلَيْهِ بِالأَصَابِعِ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا إِلاَّ مَنْ عَصَمَهُ اللَّهُ " .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Albatta, har bir narsaning shijoat (joʻshqinlik)i bor va har bir shijoatning susayish (vaqti) bor. Bas, agar uning sohibi toʻgʻri yoʻl tutib, meʼyorni saqlasa, undan (yaxshilik) umid qilinglar. Agar unga barmoqlar bilan ishora qilinsa (shuhrat orttirsa), uni (yaxshilar qatorida) sanamanglar», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis bu yuzadan hasan sahih gʻaribdir. Anas ibn Molikdan rivoyat qilinishicha, Nabiy ﷺ: «Kishiga yomonlik sifatida — din yoki dunyo ishida unga barmoqlar bilan ishora qilinishi kifoyadir, Alloh asragan kishidan boshqa», dedilar.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Албатта, ҳар бир нарсанинг шижоат (жўшқинлик)и бор ва ҳар бир шижоатнинг сусайиш (вақти) бор. Бас, агар унинг соҳиби тўғри йўл тутиб, меъёрни сақласа, ундан (яхшилик) умид қилинглар. Агар унга бармоқлар билан ишора қилинса (шуҳрат орттирса), уни (яхшилар қаторида) санаманглар», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис бу юзадан ҳасан саҳиҳ ғарибдир. Анас ибн Моликдан ривоят қилинишича, Набий ﷺ: «Кишига ёмонлик сифатида — дин ёки дунё ишида унга бармоқлар билан ишора қилиниши кифоядир, Аллоҳ асраган кишидан бошқа», дедилар.