حَدَّثَنَا سُوَيْدٌ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ، وَابْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ حَكِيمَ بْنَ حِزَامٍ، قَالَ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ سَأَلْتُهُ فَأَعْطَانِي ثُمَّ قَالَ " يَا حَكِيمُ إِنَّ هَذَا الْمَالَ خَضِرَةٌ حُلْوَةٌ فَمَنْ أَخَذَهُ بِسَخَاوَةِ نَفْسٍ بُورِكَ لَهُ فِيهِ وَمَنْ أَخَذَهُ بِإِشْرَافِ نَفْسٍ لَمْ يُبَارَكْ لَهُ فِيهِ وَكَانَ كَالَّذِي يَأْكُلُ وَلاَ يَشْبَعُ وَالْيَدُ الْعُلْيَا خَيْرٌ مِنَ الْيَدِ السُّفْلَى " . فَقَالَ حَكِيمٌ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ أَرْزَأُ أَحَدًا بَعْدَكَ شَيْئًا حَتَّى أُفَارِقَ الدُّنْيَا . فَكَانَ أَبُو بَكْرٍ يَدْعُو حَكِيمًا إِلَى الْعَطَاءِ فَيَأْبَى أَنْ يَقْبَلَهُ ثُمَّ إِنَّ عُمَرَ دَعَاهُ لِيُعْطِيَهُ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَ مِنْهُ شَيْئًا فَقَالَ عُمَرُ إِنِّي أُشْهِدُكُمْ يَا مَعْشَرَ الْمُسْلِمِينَ عَلَى حَكِيمٍ أَنِّي أَعْرِضُ عَلَيْهِ حَقَّهُ مِنْ هَذَا الْفَىْءِ فَيَأْبَى أَنْ يَأْخُذَهُ . فَلَمْ يَرْزَأْ حَكِيمٌ أَحَدًا مِنَ النَّاسِ شَيْئًا بَعْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى تُوُفِّيَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ .
Hakim ibn Hizom (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: «Men Rasululloh ﷺdan (biror narsa) soʻradim, u zot menga berdilar. Soʻng yana soʻradim, berdilar. Soʻng yana soʻradim, berdilar. Soʻng u zot: ‹Ey Hakim, albatta bu mol-dunyo koʻkarib turgan, shirin (narsa)dir. Kim uni nafsi saxiylik bilan olsa, unga unda baraka berilur. Kim uni nafsi tamagʻirlik bilan olsa, unga unda baraka berilmas va u yeb-yeb toʻymaydigan kishi kabi boʻlur. Yuqori qoʻl quyi qoʻldan yaxshiroqdir›, dedilar». Hakim aytdi: «Ey Allohning Rasuli, Sizni haq bilan yuborgan Zotga qasamki, dunyodan ketgunimcha Sizdan keyin hech kimdan hech narsa olib kamaytirmayman», dedim. Abu Bakr Hakimni ato olishga chaqirardi, u esa qabul qilishdan bosh tortardi. Soʻng Umar uni chaqirib, unga (ulush) bermoqchi boʻldi, u esa undan hech narsa qabul qilishdan bosh tortdi. Shunda Umar: «Ey musulmonlar jamoasi, men sizlarni Hakimga guvoh qilamanki, men unga bu fayʼdan haqqini taklif qilyapman, u esa olishdan bosh tortyapti», dedi. Hakim Rasululloh ﷺdan keyin to vafot etgunicha odamlardan hech kimdan hech narsa olib kamaytirmadi. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir.Ҳаким ибн Ҳизом (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан (бирор нарса) сўрадим, у зот менга бердилар. Сўнг яна сўрадим, бердилар. Сўнг яна сўрадим, бердилар. Сўнг у зот: ‹Эй Ҳаким, албатта бу мол-дунё кўкариб турган, ширин (нарса)дир. Ким уни нафси сахийлик билан олса, унга унда барака берилур. Ким уни нафси тамағирлик билан олса, унга унда барака берилмас ва у еб-еб тўймайдиган киши каби бўлур. Юқори қўл қуйи қўлдан яхшироқдир›, дедилар». Ҳаким айтди: «Эй Аллоҳнинг Расули, Сизни ҳақ билан юборган Зотга қасамки, дунёдан кетгунимча Сиздан кейин ҳеч кимдан ҳеч нарса олиб камайтирмайман», дедим. Абу Бакр Ҳакимни ато олишга чақирарди, у эса қабул қилишдан бош тортарди. Сўнг Умар уни чақириб, унга (улуш) бермоқчи бўлди, у эса ундан ҳеч нарса қабул қилишдан бош тортди. Шунда Умар: «Эй мусулмонлар жамоаси, мен сизларни Ҳакимга гувоҳ қиламанки, мен унга бу файъдан ҳаққини таклиф қиляпман, у эса олишдан бош тортяпти», деди. Ҳаким Расулуллоҳ ﷺдан кейин то вафот этгунича одамлардан ҳеч кимдан ҳеч нарса олиб камайтирмади. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир.