Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, u shunday dedi: «Rasululloh ﷺ bizni (jangga) joʻnatdilar, biz uch yuz kishi edik. Ozigʻimizni yelkalarimizda koʻtarib yurardik. Soʻng ozigʻimiz tugab, har bir kishiga kuniga bir xurmodan tushadigan boʻlib qoldi». Unga: «Ey Abu Abdulloh, bir kishiga bir xurmo nima boʻlardi?» deyildi. U: «Uni yoʻqotganimizda uning qadrini bildik. Soʻng dengizga keldik, bir baliqni koʻrdik, dengiz uni (sohilga) chiqarib tashlagan edi. Biz undan oʻn sakkiz kun istaganimizcha yedik», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis sahihdir va Jobir ibn Abdullohdan boshqa yoʻllar bilan ham rivoyat qilingan. Molik ibn Anas uni Vahb ibn Kaysondan bundan toʻliqroq va uzunroq qilib rivoyat qilgan.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, у шундай деди: «Расулуллоҳ ﷺ бизни (жангга) жўнатдилар, биз уч юз киши эдик. Озиғимизни елкаларимизда кўтариб юрардик. Сўнг озиғимиз тугаб, ҳар бир кишига кунига бир хурмодан тушадиган бўлиб қолди». Унга: «Эй Абу Абдуллоҳ, бир кишига бир хурмо нима бўларди?» дейилди. У: «Уни йўқотганимизда унинг қадрини билдик. Сўнг денгизга келдик, бир балиқни кўрдик, денгиз уни (соҳилга) чиқариб ташлаган эди. Биз ундан ўн саккиз кун истаганимизча едик», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис саҳиҳдир ва Жобир ибн Абдуллоҳдан бошқа йўллар билан ҳам ривоят қилинган. Молик ибн Анас уни Ваҳб ибн Кайсондан бундан тўлиқроқ ва узунроқ қилиб ривоят қилган.