حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي سُفْيَانَ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يُعَذَّبُ نَاسٌ مِنْ أَهْلِ التَّوْحِيدِ فِي النَّارِ حَتَّى يَكُونُوا فِيهَا حُمَمًا ثُمَّ تُدْرِكُهُمُ الرَّحْمَةُ فَيُخْرَجُونَ وَيُطْرَحُونَ عَلَى أَبْوَابِ الْجَنَّةِ . قَالَ فَيَرُشُّ عَلَيْهِمْ أَهْلُ الْجَنَّةِ الْمَاءَ فَيَنْبُتُونَ كَمَا يَنْبُتُ الْغُثَاءُ فِي حِمَالَةِ السَّيْلِ ثُمَّ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرٍ .
Jobir (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Tavhid ahlidan baʼzi kishilar olovda azoblanadi, hatto ular unda koʻmirga aylanadi. Soʻng ularga rahmat yetadi-da, ular chiqariladi va jannat eshiklariga tashlanadi. Shunda jannat ahli ularning ustiga suv sepadi, ular sel oqimi (keltirgan) yer ostidan oʻt-oʻlanlar unganidek unib chiqadilar. Soʻng ular jannatga kiradilar», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. U Jobirdan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan.Жобир (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Тавҳид аҳлидан баъзи кишилар оловда азобланади, ҳатто улар унда кўмирга айланади. Сўнг уларга раҳмат етади-да, улар чиқарилади ва жаннат эшикларига ташланади. Шунда жаннат аҳли уларнинг устига сув сепади, улар сел оқими (келтирган) ер остидан ўт-ўланлар унганидек униб чиқадилар. Сўнг улар жаннатга кирадилар», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. У Жобирдан бир неча йўл билан ривоят қилинган.