حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَجْلاَنَ، عَنْ عِيَاضِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ، أَنَّ أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ، دَخَلَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَمَرْوَانُ يَخْطُبُ فَقَامَ يُصَلِّي فَجَاءَ الْحَرَسُ لِيُجْلِسُوهُ فَأَبَى حَتَّى صَلَّى فَلَمَّا انْصَرَفَ أَتَيْنَاهُ فَقُلْنَا رَحِمَكَ اللَّهُ إِنْ كَادُوا لَيَقَعُوا بِكَ . فَقَالَ مَا كُنْتُ لأَتْرُكَهُمَا بَعْدَ شَيْءٍ رَأَيْتُهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . ثُمَّ ذَكَرَ أَنَّ رَجُلاً جَاءَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فِي هَيْئَةٍ بَذَّةٍ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ يَوْمَ الْجُمُعَةِ فَأَمَرَهُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ وَالنَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ . قَالَ ابْنُ أَبِي عُمَرَ كَانَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ يُصَلِّي رَكْعَتَيْنِ إِذَا جَاءَ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ وَكَانَ يَأْمُرُ بِهِ وَكَانَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمُقْرِئُ يَرَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ ابْنَ أَبِي عُمَرَ يَقُولُ قَالَ سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ كَانَ مُحَمَّدُ بْنُ عَجْلاَنَ ثِقَةً مَأْمُونًا فِي الْحَدِيثِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ جَابِرٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِذَا دَخَلَ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ فَإِنَّهُ يَجْلِسُ وَلاَ يُصَلِّي . وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ . وَالْقَوْلُ الأَوَّلُ أَصَحُّ . حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ حَدَّثَنَا الْعَلاَءُ بْنُ خَالِدٍ الْقُرَشِيُّ قَالَ رَأَيْتُ الْحَسَنَ الْبَصْرِيَّ دَخَلَ الْمَسْجِدَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ جَلَسَ . إِنَّمَا فَعَلَ الْحَسَنُ اتِّبَاعًا لِلْحَدِيثِ وَهُوَ رَوَى عَنْ جَابِرٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَذَا الْحَدِيثَ .
Abu Said al-Xudriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U juma kuni (masjidga) kirdi, Marvon esa xutba qilayotgan edi. U turib namoz oʻqiy boshladi. Soqchilar uni oʻtqazib qoʻyish uchun keldilar, lekin u namozni oʻqib boʻlguncha (oʻtirishdan) bosh tortdi. (Namozdan) qaytganida, biz uning oldiga kelib: «Alloh senga rahm qilsin, ular seni urib qolishlariga sal qoldi», dedik. U: «Men Rasululloh ﷺdan koʻrgan bir narsadan keyin bu ikki rakaatni tark etmasdim», dedi. Soʻng u zikr qildiki, bir kishi juma kuni eski-tuski kiyimda keldi, Nabiy ﷺ esa juma kuni xutba qilayotgan edilar; shunda u zot unga buyurdilar, u Nabiy ﷺ xutba qilib turganlarida ikki rakaat oʻqidi. Abu Iso aytdi: Abu Said al-Xudriyning hadisi hasan sahih hadisdir. Baʼzi ilm ahli nazdida amal shunga muvofiqdir; buni Shofeiy, Ahmad va Ishoq aytadilar. Baʼzilari esa: Kishi imom xutba qilayotganda (masjidga) kirsa, oʻtiradi, namoz oʻqimaydi, deydilar. Bu Sufyon as-Savriy va kufaliklarning soʻzidir. Birinchi soʻz esa sahihroqdir.Абу Саид ал-Худрий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У жума куни (масжидга) кирди, Марвон эса хутба қилаётган эди. У туриб намоз ўқий бошлади. Соқчилар уни ўтқазиб қўйиш учун келдилар, лекин у намозни ўқиб бўлгунча (ўтиришдан) бош тортди. (Намоздан) қайтганида, биз унинг олдига келиб: «Аллоҳ сенга раҳм қилсин, улар сени уриб қолишларига сал қолди», дедик. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺдан кўрган бир нарсадан кейин бу икки ракаатни тарк этмасдим», деди. Сўнг у зикр қилдики, бир киши жума куни эски-туски кийимда келди, Набий ﷺ эса жума куни хутба қилаётган эдилар; шунда у зот унга буюрдилар, у Набий ﷺ хутба қилиб турганларида икки ракаат ўқиди. Абу Исо айтди: Абу Саид ал-Худрийнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Баъзи илм аҳли наздида амал шунга мувофиқдир; буни Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ айтадилар. Баъзилари эса: Киши имом хутба қилаётганда (масжидга) кирса, ўтиради, намоз ўқимайди, дейдилар. Бу Суфён ас-Саврий ва куфаликларнинг сўзидир. Биринчи сўз эса саҳиҳроқдир.