حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ قَالَ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ أَنْصِتْ فَقَدْ لَغَا " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ أَبِي أَوْفَى وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَيْهِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ كَرِهُوا لِلرَّجُلِ أَنْ يَتَكَلَّمَ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ وَقَالُوا إِنْ تَكَلَّمَ غَيْرُهُ فَلاَ يُنْكِرْ عَلَيْهِ إِلاَّ بِالإِشَارَةِ . وَاخْتَلَفُوا فِي رَدِّ السَّلاَمِ وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ فَرَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي رَدِّ السَّلاَمِ وَتَشْمِيتِ الْعَاطِسِ وَالإِمَامُ يَخْطُبُ وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَكَرِهَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ وَغَيْرِهِمْ ذَلِكَ وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ .
Abu Hurayra (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim juma kuni imom xutba qilayotganda (boshqa kishiga) ‹Jim boʻl› desa, behuda ish qilibdi», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Ibn Abu Avfo va Jobir ibn Abdullohdan ham (rivoyatlar) bor. Abu Iso aytdi: Abu Hurayraning hadisi hasan sahih hadisdir. Ilm ahli nazdida amal shunga muvofiqdir: ular kishining imom xutba qilayotganda gapirishini makruh koʻradilar va: «Agar undan boshqasi gapirsa, faqat ishora bilangina uni qaytarsin», deganlar. Imom xutba qilayotganda salomga alik olish va aksa urgan kishiga (rahmat aytib) tashmit qilishda ixtilof qilganlar. Baʼzi ilm ahli imom xutba qilayotganda salomga alik olish va aksa urganga tashmit qilishga ruxsat bergan, bu Ahmad va Ishoqning soʻzidir. Tobeiynlardan va boshqalardan boʻlgan baʼzi ilm ahli buni makruh koʻrgan, bu Shofeiyning soʻzidir.Абу Ҳурайра (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Набий ﷺ: «Ким жума куни имом хутба қилаётганда (бошқа кишига) ‹Жим бўл› деса, беҳуда иш қилибди», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Ибн Абу Авфо ва Жобир ибн Абдуллоҳдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо айтди: Абу Ҳурайранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Илм аҳли наздида амал шунга мувофиқдир: улар кишининг имом хутба қилаётганда гапиришини макруҳ кўрадилар ва: «Агар ундан бошқаси гапирса, фақат ишора билангина уни қайтарсин», деганлар. Имом хутба қилаётганда саломга алик олиш ва акса урган кишига (раҳмат айтиб) ташмит қилишда ихтилоф қилганлар. Баъзи илм аҳли имом хутба қилаётганда саломга алик олиш ва акса урганга ташмит қилишга рухсат берган, бу Аҳмад ва Ишоқнинг сўзидир. Тобеийнлардан ва бошқалардан бўлган баъзи илм аҳли буни макруҳ кўрган, бу Шофеийнинг сўзидир.