حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدِ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي هِلاَلٍ، أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ الأَنْصَارِيَّ، قَالَ خَرَجَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمًا فَقَالَ " إِنِّي رَأَيْتُ فِي الْمَنَامِ كَأَنَّ جِبْرِيلَ عِنْدَ رَأْسِي وَمِيكَائِيلَ عِنْدَ رِجْلَىَّ يَقُولُ أَحَدُهُمَا لِصَاحِبِهِ اضْرِبْ لَهُ مَثَلاً . فَقَالَ اسْمَعْ سَمِعَتْ أُذُنُكَ وَاعْقِلْ عَقَلَ قَلْبُكَ إِنَّمَا مَثَلُكَ وَمَثَلُ أُمَّتِكَ كَمَثَلِ مَلِكٍ اتَّخَذَ دَارًا ثُمَّ بَنَى فِيهَا بَيْتًا ثُمَّ جَعَلَ فِيهَا مَائِدَةً ثُمَّ بَعَثَ رَسُولاً يَدْعُو النَّاسَ إِلَى طَعَامِهِ فَمِنْهُمْ مَنْ أَجَابَ الرَّسُولَ وَمِنْهُمْ مَنْ تَرَكَهُ فَاللَّهُ هُوَ الْمَلِكُ وَالدَّارُ الإِسْلاَمُ وَالْبَيْتُ الْجَنَّةُ وَأَنْتَ يَا مُحَمَّدُ رَسُولٌ فَمَنْ أَجَابَكَ دَخَلَ الإِسْلاَمَ وَمَنْ دَخَلَ الإِسْلاَمَ دَخَلَ الْجَنَّةَ وَمَنْ دَخَلَ الْجَنَّةَ أَكَلَ مَا فِيهَا " . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِإِسْنَادٍ أَصَحَّ مِنْ هَذَا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ مُرْسَلٌ . سَعِيدُ بْنُ أَبِي هِلاَلٍ لَمْ يُدْرِكْ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ . وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ .
Jobir ibn Abdulloh al-Ansoriy (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Bir kuni Rasululloh ﷺ oldimizga chiqib shunday dedilar: «Men tushimda Jabroil bosh tomonimda, Mikoil esa oyoq tomonimda turganini koʻrdim. Ulardan biri sherigiga: ‹Unga bir masal keltir›, dedi. (Sherigi) dedi: ‹Eshit — qulogʻing eshitsin, anglab ol — qalbing anglasin! Senning va ummatingning masali bir podshohning masaliga oʻxshaydi: u bir uy (diyor) tutdi, soʻng unda bir bino (hovli) qurdi, soʻng unda bir dasturxon (taom) yozdi, soʻng odamlarni taomiga chaqirish uchun bir elchi yubordi. Ulardan baʼzilari elchiga javob berdi, baʼzilari esa uni tark etdi. Alloh — Podshohdir, diyor — Islomdir, bino (hovli) — jannatdir, sen esa, ey Muhammad, elchisan. Kim senga javob bersa, Islomga kiradi; kim Islomga kirsa, jannatga kiradi; kim jannatga kirsa, undagi (neʼmat)lardan yeydi›», dedilar. Bu hadis Nabiy ﷺdan bundan ham sahihroq sanad bilan bir necha yoʻldan rivoyat qilingan. Abu Iso aytdi: Bu hadis mursaldir. Said ibn Abu Hilol Jobir ibn Abdullohga yetishmagan. Bu bobda Ibn Masʼuddan ham (rivoyat) bor.Жобир ибн Абдуллоҳ ал-Ансорий (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: У деди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ олдимизга чиқиб шундай дедилар: «Мен тушимда Жаброил бош томонимда, Микоил эса оёқ томонимда турганини кўрдим. Улардан бири шеригига: ‹Унга бир масал келтир›, деди. (Шериги) деди: ‹Эшит — қулоғинг эшитсин, англаб ол — қалбинг англасин! Сеннинг ва умматингнинг масали бир подшоҳнинг масалига ўхшайди: у бир уй (диёр) тутди, сўнг унда бир бино (ҳовли) қурди, сўнг унда бир дастурхон (таом) ёзди, сўнг одамларни таомига чақириш учун бир элчи юборди. Улардан баъзилари элчига жавоб берди, баъзилари эса уни тарк этди. Аллоҳ — Подшоҳдир, диёр — Исломдир, бино (ҳовли) — жаннатдир, сен эса, эй Муҳаммад, элчисан. Ким сенга жавоб берса, Исломга киради; ким Исломга кирса, жаннатга киради; ким жаннатга кирса, ундаги (неъмат)лардан ейди›», дедилар. Бу ҳадис Набий ﷺдан бундан ҳам саҳиҳроқ санад билан бир неча йўлдан ривоят қилинган. Абу Исо айтди: Бу ҳадис мурсалдир. Саид ибн Абу Ҳилол Жобир ибн Абдуллоҳга етишмаган. Бу бобда Ибн Масъуддан ҳам (ривоят) бор.