حَدَّثَنَا عُبَيْدُ بْنُ أَسْبَاطِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْقُرَشِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي كَمْ أَقْرَأُ الْقُرْآنَ قَالَ " اخْتِمْهُ فِي شَهْرٍ " . قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " اخْتِمْهُ فِي عِشْرِينَ " . قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " اخْتِمْهُ فِي خَمْسَةَ عَشَرَ " . قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " اخْتِمْهُ فِي عَشْرٍ " . قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ " اخْتِمْهُ فِي خَمْسٍ " . قُلْتُ إِنِّي أُطِيقُ أَفْضَلَ مِنْ ذَلِكَ . قَالَ فَمَا رَخَّصَ لِي . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ يُسْتَغْرَبُ مِنْ حَدِيثِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَمْ يَفْقَهْ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فِي أَقَلَّ مِنْ ثَلاَثٍ " . وَرُوِيَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " اقْرَإِ الْقُرْآنَ فِي أَرْبَعِينَ " . قَالَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ وَلاَ نُحِبُّ لِلرَّجُلِ أَنْ يَأْتِيَ عَلَيْهِ أَكْثَرُ مِنْ أَرْبَعِينَ يَوْمًا وَلَمْ يَقْرَإِ الْقُرْآنَ لِهَذَا الْحَدِيثِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يُقْرَأُ الْقُرْآنُ فِي أَقَلَّ مِنْ ثَلاَثٍ لِلْحَدِيثِ الَّذِي رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَخَّصَ فِيهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ وَرُوِيَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ أَنَّهُ كَانَ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ فِي رَكْعَةٍ يُوتِرُ بِهَا وَرُوِيَ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ أَنَّهُ قَرَأَ الْقُرْآنَ فِي رَكْعَةٍ فِي الْكَعْبَةِ وَالتَّرْتِيلُ فِي الْقِرَاءَةِ أَحَبُّ إِلَى أَهْلِ الْعِلْمِ .
Abdulloh ibn Amr (roziyallohu anhumo) aytadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, Qurʼonni qancha (muddat)da oʻqiy?» dedim. U zot: «Uni bir oyda xatm qil», dedilar. Men: «Men bundan koʻproqqa qodirman», dedim. U zot: «Uni yigirma (kun)da xatm qil», dedilar. Men: «Men bundan koʻproqqa qodirman», dedim. U zot: «Uni oʻn besh (kun)da xatm qil», dedilar. Men: «Men bundan koʻproqqa qodirman», dedim. U zot: «Uni oʻn (kun)da xatm qil», dedilar. Men: «Men bundan koʻproqqa qodirman», dedim. U zot: «Uni besh (kun)da xatm qil», dedilar. Men: «Men bundan koʻproqqa qodirman», dedim. (Abdulloh) aytdi: Ammo u zot menga (bundan koʻra kamroqqa) ruxsat bermadilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir, Abu Burdaning Abdulloh ibn Amrdan (qilgan) hadisi sifatida gʻarib sanaladi. Bu hadis Abdulloh ibn Amrdan bir necha yoʻl bilan rivoyat qilingan. Abdulloh ibn Amrdan, u Nabiy ﷺdan: «Qurʼonni uch (kun)dan kam (muddat)da oʻqigan kishi (uni) anglamadi», deb ham rivoyat qilingan. Yana Abdulloh ibn Amrdan rivoyat qilinishicha, Nabiy ﷺ unga: «Qurʼonni qirq (kun)da oʻqi», deganlar. Ishoq ibn Ibrohim aytdi: Biz kishining qirq kundan ortiq vaqt oʻtib, Qurʼonni oʻqib chiqmasligini bu hadis sababli yaxshi koʻrmaymiz. Baʼzi ilm ahli: Qurʼon uch (kun)dan kam (muddat)da oʻqilmaydi, dedilar — Nabiy ﷺdan rivoyat qilingan hadis sababli. Baʼzi ilm ahli esa unda ruxsat berdilar. Usmon ibn Affondan rivoyat qilinishicha, u Qurʼonni vitr oʻqigan bir rakatda oʻqir edi. Said ibn Jubayrdan rivoyat qilinishicha, u Qurʼonni Kaʼba ichida bir rakatda oʻqigan. Qiroatda tartil (sekin-sekin, dona-dona oʻqish) ilm ahliga koʻproq mahbubdir.Абдуллоҳ ибн Амр (розияллоҳу анҳумо) айтади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, Қуръонни қанча (муддат)да ўқий?» дедим. У зот: «Уни бир ойда хатм қил», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроққа қодирман», дедим. У зот: «Уни йигирма (кун)да хатм қил», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроққа қодирман», дедим. У зот: «Уни ўн беш (кун)да хатм қил», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроққа қодирман», дедим. У зот: «Уни ўн (кун)да хатм қил», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроққа қодирман», дедим. У зот: «Уни беш (кун)да хатм қил», дедилар. Мен: «Мен бундан кўпроққа қодирман», дедим. (Абдуллоҳ) айтди: Аммо у зот менга (бундан кўра камроққа) рухсат бермадилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир, Абу Бурданинг Абдуллоҳ ибн Амрдан (қилган) ҳадиси сифатида ғариб саналади. Бу ҳадис Абдуллоҳ ибн Амрдан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Абдуллоҳ ибн Амрдан, у Набий ﷺдан: «Қуръонни уч (кун)дан кам (муддат)да ўқиган киши (уни) англамади», деб ҳам ривоят қилинган. Яна Абдуллоҳ ибн Амрдан ривоят қилинишича, Набий ﷺ унга: «Қуръонни қирқ (кун)да ўқи», деганлар. Ишоқ ибн Иброҳим айтди: Биз кишининг қирқ кундан ортиқ вақт ўтиб, Қуръонни ўқиб чиқмаслигини бу ҳадис сабабли яхши кўрмаймиз. Баъзи илм аҳли: Қуръон уч (кун)дан кам (муддат)да ўқилмайди, дедилар — Набий ﷺдан ривоят қилинган ҳадис сабабли. Баъзи илм аҳли эса унда рухсат бердилар. Усмон ибн Аффондан ривоят қилинишича, у Қуръонни витр ўқиган бир ракатда ўқир эди. Саид ибн Жубайрдан ривоят қилинишича, у Қуръонни Каъба ичида бир ракатда ўқиган. Қироатда тартил (секин-секин, дона-дона ўқиш) илм аҳлига кўпроқ маҳбубдир.