حَدَّثَنَا خَلاَّدُ بْنُ أَسْلَمَ الْبَغْدَادِيُّ، حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ ثُوَيْرِ بْنِ أَبِي فَاخِتَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ مَا فِي الْقُرْآنِ آيَةٌ أَحَبُّ إِلَىَّ مِنْ هَذِهِ الآيَةِ : ( إِنَّ اللَّهَ لاَ يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَنْ يَشَاءُ ) قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَأَبُو فَاخِتَةَ اسْمُهُ سَعِيدُ بْنُ عِلاَقَةَ وَثُوَيْرٌ يُكْنَى أَبَا جَهْمٍ وَهُوَ رَجُلٌ كُوفِيٌّ مِنَ التَّابِعِينَ وَقَدْ سَمِعَ مِنِ ابْنِ عُمَرَ وَابْنِ الزُّبَيْرِ . وَابْنُ مَهْدِيٍّ كَانَ يَغْمِزُهُ قَلِيلاً .
Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Qurʼonda bu oyatdan koʻra menga sevimliroq oyat yoʻq: {Albatta, Alloh Oʻziga sherik keltirilishini kechirmas va undan boshqa (gunohlarni) xohlagan kishisiga kechirur} (Niso 116)», dedi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Abu Foxitaning ismi Said ibn Iloqa, Suvayr esa Abu Jahm kunyasi bilan ataladi, u kufalik kishi boʻlib, tobeʼinlardandir va Ibn Umar hamda Ibn Zubayrdan eshitgan. Ibn Mahdiy uni biroz tanqid qilar edi.Али ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Қуръонда бу оятдан кўра менга севимлироқ оят йўқ: {Албатта, Аллоҳ Ўзига шерик келтирилишини кечирмас ва ундан бошқа (гуноҳларни) хоҳлаган кишисига кечирур} (Нисо 116)», деди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Фохитанинг исми Саид ибн Илоқа, Сувайр эса Абу Жаҳм куняси билан аталади, у куфалик киши бўлиб, тобеъинлардандир ва Ибн Умар ҳамда Ибн Зубайрдан эшитган. Ибн Маҳдий уни бироз танқид қилар эди.