Saʼd ibn Abu Vaqqos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Badr kuni boʻlganida, bir qilich olib keldim-da: «Ey Allohning Rasuli, albatta Alloh mening koʻnglimni mushriklardan shifo topdirdi — yoki shunga oʻxshash (soʻz aytdim) — bu qilichni menga hadya qiling», dedim. U zot: «Bu na meniki, na seniki», dedilar. Men: «Boʻlmasa bu meningchalik sinovni boshidan kechirmagan kishiga berilar», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ menga kelib: «Sen mendan soʻraganingda, u meniki emas edi, endi esa meniki boʻldi, bas, u seniki», dedilar. U aytdi: Shunda {Sendan oʻljalar haqida soʻraydilar} (Anfol 1) oyati nozil boʻldi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir. Uni Simok ibn Harb ham Musʼab ibn Saʼddan rivoyat qilgan. Bu bobda Uboda ibn Somitdan (ham rivoyat) bor.Саъд ибн Абу Ваққос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Бадр куни бўлганида, бир қилич олиб келдим-да: «Эй Аллоҳнинг Расули, албатта Аллоҳ менинг кўнглимни мушриклардан шифо топдирди — ёки шунга ўхшаш (сўз айтдим) — бу қилични менга ҳадя қилинг», дедим. У зот: «Бу на меники, на сеники», дедилар. Мен: «Бўлмаса бу менингчалик синовни бошидан кечирмаган кишига берилар», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ менга келиб: «Сен мендан сўраганингда, у меники эмас эди, энди эса меники бўлди, бас, у сеники», дедилар. У айтди: Шунда {Сендан ўлжалар ҳақида сўрайдилар} (Анфол 1) ояти нозил бўлди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Уни Симок ибн Ҳарб ҳам Мусъаб ибн Саъддан ривоят қилган. Бу бобда Убода ибн Сомитдан (ҳам ривоят) бор.