حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَخْبَرَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْوَلِيدِ، وَكَانَ، يَكُونُ فِي بَنِي عِجْلٍ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَقْبَلَتْ يَهُودُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ أَخْبِرْنَا عَنِ الرَّعْدِ مَا هُوَ قَالَ " مَلَكٌ مِنَ الْمَلاَئِكَةِ مُوَكَّلٌ بِالسَّحَابِ مَعَهُ مَخَارِيقُ مِنْ نَارٍ يَسُوقُ بِهَا السَّحَابَ حَيْثُ شَاءَ اللَّهُ " . فَقَالُوا فَمَا هَذَا الصَّوْتُ الَّذِي نَسْمَعُ قَالَ " زَجْرُهُ بِالسَّحَابِ إِذَا زَجَرَهُ حَتَّى يَنْتَهِيَ إِلَى حَيْثُ أُمِرَ " . قَالُوا صَدَقْتَ فَأَخْبِرْنَا عَمَّا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَى نَفْسِهِ قَالَ " اشْتَكَى عِرْقَ النَّسَا فَلَمْ يَجِدْ شَيْئًا يُلاَئِمُهُ إِلاَّ لُحُومَ الإِبِلِ وَأَلْبَانَهَا فَلِذَلِكَ حَرَّمَهَا " . قَالُوا صَدَقْتَ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylar Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Ey Abul-Qosim, bizga momaqaldiroq haqida xabar bering, u nima?» deyishdi. U zot: «(U) bulutga vakil qilingan farishtalardandir. Uning yonida olovdan (yasalgan) qamchilar boʻlib, ular bilan bulutni Alloh xohlagan tomonga haydaydi», dedilar. Ular: «Bizning eshitayotgan bu ovozimiz nima boʻladi?» deyishdi. U zot: «Bulutni haydaganida, u buyurilgan joyga yetib borguniga qadar uni dakkalashidir», dedilar. Ular: «Toʻgʻri aytdingiz. Endi bizga Isroil (Yaʼqub) oʻziga nimani harom qilganidan xabar bering», deyishdi. U zot: «U asov tomir (siyatika) ogʻrigʻiga chalindi va tuya goʻshti hamda sutidan boshqa oʻziga mos keladigan narsani topmadi. Shu sababli ularni (oʻziga) harom qildi», dedilar. Ular: «Toʻgʻri aytdingiz», deyishdi. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahih gʻaribdir.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Яҳудийлар Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Абул-Қосим, бизга момақалдироқ ҳақида хабар беринг, у нима?» дейишди. У зот: «(У) булутга вакил қилинган фаришталардандир. Унинг ёнида оловдан (ясалган) қамчилар бўлиб, улар билан булутни Аллоҳ хоҳлаган томонга ҳайдайди», дедилар. Улар: «Бизнинг эшитаётган бу овозимиз нима бўлади?» дейишди. У зот: «Булутни ҳайдаганида, у буюрилган жойга етиб боргунига қадар уни даккалашидир», дедилар. Улар: «Тўғри айтдингиз. Энди бизга Исроил (Яъқуб) ўзига нимани ҳаром қилганидан хабар беринг», дейишди. У зот: «У асов томир (сиятика) оғриғига чалинди ва туя гўшти ҳамда сутидан бошқа ўзига мос келадиган нарсани топмади. Шу сабабли уларни (ўзига) ҳаром қилди», дедилар. Улар: «Тўғри айтдингиз», дейишди. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.