حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ وَهْبٍ الْهَمْدَانِيِّ، أَنَّ عَائِشَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ سَأَلْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ هَذِهِ الآيَةِ : ( والَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ ) قَالَتْ عَائِشَةُ أَهُمُ الَّذِينَ يَشْرَبُونَ الْخَمْرَ وَيَسْرِقُونَ قَالَ " لاَ يَا بِنْتَ الصِّدِّيقِ وَلَكِنَّهُمُ الَّذِينَ يَصُومُونَ وَيُصَلُّونَ وَيَتَصَدَّقُونَ وَهُمْ يَخَافُونَ أَنْ لاَ يُقْبَلَ مِنْهُمْ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ " . قَالَ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَ هَذَا .
Nabiy ﷺning zavjalari Oisha (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U aytdiki, men Rasululloh ﷺdan ushbu oyat haqida soʻradim: {Va ato qiladiganlarini, qalblari qoʻrqib turgan holda ato qiladiganlar}. Oisha: «Ular xamr ichadigan va oʻgʻirlik qiladigan kishilarmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, ey Siddiqning qizi. Balki ular roʻza tutadigan, namoz oʻqiydigan va sadaqa beradigan, shu bilan birga (amallari) ulardan qabul qilinmasligidan qoʻrqadigan kishilardir. Ana oʻshalar yaxshi ishlarga shoshiladigan va shu (yaxshiliklarda) oldinda boʻladigan kishilardir», dedilar. (Muʼminun 60-61). Abu Iso aytdi: Bu hadis Abdurrahmon ibn Saiddan, u Abu Hozimdan, u Abu Hurayradan, u Nabiy ﷺdan ham shunga oʻxshash rivoyat qilingan.Набий ﷺнинг завжалари Оиша (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: У айтдики, мен Расулуллоҳ ﷺдан ушбу оят ҳақида сўрадим: {Ва ато қиладиганларини, қалблари қўрқиб турган ҳолда ато қиладиганлар}. Оиша: «Улар хамр ичадиган ва ўғирлик қиладиган кишиларми?» деди. У зот: «Йўқ, эй Сиддиқнинг қизи. Балки улар рўза тутадиган, намоз ўқийдиган ва садақа берадиган, шу билан бирга (амаллари) улардан қабул қилинмаслигидан қўрқадиган кишилардир. Ана ўшалар яхши ишларга шошиладиган ва шу (яхшиликларда) олдинда бўладиган кишилардир», дедилар. (Муъминун 60-61). Абу Исо айтди: Бу ҳадис Абдурраҳмон ибн Саиддан, у Абу Ҳозимдан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий ﷺдан ҳам шунга ўхшаш ривоят қилинган.