حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَرْقَمَ، قَالَ كُنْتُ مَعَ عَمِّي فَسَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُبَىِّ ابْنَ سَلُولَ، يَقُولُ لأَصْحَابِهِ : ( لا تُنْفِقُوا عَلَى مَنْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ حَتَّى يَنْفَضُّوا ) و (لئِنْ رَجَعْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ لَيُخْرِجَنَّ الأَعَزُّ مِنْهَا الأَذَلَّ ) فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِعَمِّي فَذَكَرَ ذَلِكَ عَمِّي لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَعَانِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَحَدَّثْتُهُ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ وَأَصْحَابِهِ فَحَلَفُوا مَا قَالُوا فَكَذَّبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَصَدَّقَهُ فَأَصَابَنِي شَيْءٌ لَمْ يُصِبْنِي قَطُّ مِثْلُهُ فَجَلَسْتُ فِي الْبَيْتِ فَقَالَ عَمِّي مَا أَرَدْتَ إِلاَّ أَنْ كَذَّبَكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَقَتَكَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَعَالَى : ( إذا جَاءَكَ الْمُنَافِقُونَ ) فَبَعَثَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَرَأَهَا ثُمَّ قَالَ " إِنَّ اللَّهَ قَدْ صَدَّقَكَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Zayd ibn Arqam (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U dedi: Men amakim bilan birga edim, shunda Abdulloh ibn Ubayy ibn Salulning oʻz sheriklariga: ‹Rasulullohning huzuridagilarga, ular tarqalib ketgunlaricha, sarflamanglar› va ‹Agar Madinaga qaytsak, albatta aziz boʻlgan (kishi) undan xor boʻlganni chiqarib yuboradi›, deganini eshitdim. Buni amakimga aytdim, amakim esa buni Nabiy ﷺga aytdi. Shunda Nabiy ﷺ meni chaqirdilar, men u zotga (eshitganimni) aytib berdim. Soʻng Rasululloh ﷺ Abdulloh ibn Ubayy va uning sheriklariga (kishi) joʻnatdilar, ular esa bunday demaganliklariga qasam ichdilar. Shunday qilib, Rasululloh ﷺ meni yolgʻonchi (sanab), ularni tasdiqladilar. Shunda menga hech qachon yetmagan (qattiq) bir narsa yetdi va men uyda oʻtirib qoldim. Amakim: ‹Sen Rasululloh ﷺning seni yolgʻonchi sanashlari va senga gʻazablanishlaridan boshqa narsani xohlamagan eding (oqibatda shunday boʻldi)›, dedi. Shunda Alloh taolo: {Munofiqlar oldingga kelsalar} (Munofiqun 1) (suralarini) nozil qildi. Soʻng Rasululloh ﷺ menga (kishi) joʻnatib, uni oʻqidilar, soʻng: «Albatta, Alloh seni tasdiqladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan sahihdir.Зайд ибн Арқам (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У деди: Мен амаким билан бирга эдим, шунда Абдуллоҳ ибн Убайй ибн Салулнинг ўз шерикларига: ‹Расулуллоҳнинг ҳузуридагиларга, улар тарқалиб кетгунларича, сарфламанглар› ва ‹Агар Мадинага қайтсак, албатта азиз бўлган (киши) ундан хор бўлганни чиқариб юборади›, деганини эшитдим. Буни амакимга айтдим, амаким эса буни Набий ﷺга айтди. Шунда Набий ﷺ мени чақирдилар, мен у зотга (эшитганимни) айтиб бердим. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ Абдуллоҳ ибн Убайй ва унинг шерикларига (киши) жўнатдилар, улар эса бундай демаганликларига қасам ичдилар. Шундай қилиб, Расулуллоҳ ﷺ мени ёлғончи (санаб), уларни тасдиқладилар. Шунда менга ҳеч қачон етмаган (қаттиқ) бир нарса етди ва мен уйда ўтириб қолдим. Амаким: ‹Сен Расулуллоҳ ﷺнинг сени ёлғончи санашлари ва сенга ғазабланишларидан бошқа нарсани хоҳламаган эдинг (оқибатда шундай бўлди)›, деди. Шунда Аллоҳ таоло: {Мунофиқлар олдингга келсалар} (Мунофиқун 1) (сураларини) нозил қилди. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ менга (киши) жўнатиб, уни ўқидилар, сўнг: «Албатта, Аллоҳ сени тасдиқлади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.