حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُجَالِدٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ نَاسٌ مِنَ الْيَهُودِ لأُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم هَلْ يَعْلَمُ نَبِيُّكُمْ كَمْ عَدَدُ خَزَنَةِ جَهَنَّمَ قَالُوا لاَ نَدْرِي حَتَّى نَسْأَلَ نَبِيَّنَا . فَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ غُلِبَ أَصْحَابُكَ الْيَوْمَ . قَالَ " وَبِمَ غُلِبُوا " . قَالَ سَأَلَهُمْ يَهُودُ هَلْ يَعْلَمُ نَبِيُّكُمْ كَمْ عَدَدُ خَزَنَةِ جَهَنَّمَ قَالَ " فَمَا قَالُوا " . قَالَ قَالُوا لاَ نَدْرِي حَتَّى نَسْأَلَ نَبِيَّنَا . قَالَ " أَفَغُلِبَ قَوْمٌ سُئِلُوا عَمَّا لاَ يَعْلَمُونَ فَقَالُوا لاَ نَعْلَمُ حَتَّى نَسْأَلَ نَبِيَّنَا لَكِنَّهُمْ قَدْ سَأَلُوا نَبِيَّهُمْ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً عَلَىَّ بِأَعْدَاءِ اللَّهِ إِنِّي سَائِلُهُمْ عَنْ تُرْبَةِ الْجَنَّةِ وَهِيَ الدَّرْمَكُ " . فَلَمَّا جَاءُوا قَالُوا يَا أَبَا الْقَاسِمِ كَمْ عَدَدُ خَزَنَةِ جَهَنَّمَ قَالَ " هَكَذَا وَهَكَذَا " . فِي مَرَّةٍ عَشْرَةٌ وَفِي مَرَّةٍ تِسْعٌ . قَالُوا نَعَمْ . قَالَ لَهُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَا تُرْبَةُ الْجَنَّةِ " . قَالَ فَسَكَتُوا هُنَيْهَةً ثُمَّ قَالُوا خُبْزَةٌ يَا أَبَا الْقَاسِمِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْخُبْزُ مِنَ الدَّرْمَكِ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ إِنَّمَا نَعْرِفُهُ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ مُجَالِدٍ .
Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Yahudiylardan baʼzi kishilar Nabiy ﷺning saholardan baʼzilariga: «Paygʻambaringiz jahannam qorovullarining soni nechta ekanini biladimi?» deyishdi. Ular: «Paygʻambarimizdan soʻramagunimizcha bilmaymiz», deyishdi. Soʻng bir kishi Nabiy ﷺ huzuriga kelib: «Ey Muhammad, bugun ashoblaring magʻlub boʻldi», dedi. U zot: «Ular nimada magʻlub boʻldi?» dedilar. U: «Yahudiylar ulardan, paygʻambaringiz jahannam qorovullarining soni nechta ekanini biladimi, deb soʻradi», dedi. U zot: «Ular nima deyishdi?» dedilar. U: «Paygʻambarimizdan soʻramagunimizcha bilmaymiz, deyishdi», dedi. U zot: «Bilmaydigan narsalaridan soʻralib, paygʻambarimizdan soʻramagunimizcha bilmaymiz, degan qavm magʻlub boʻladimi? Yoʻq, balki ular oʻz paygʻambaridan soʻrab: ‹Bizga Allohni oshkora koʻrsat› deyishgan edi. Mening zimmamga Allohning dushmanlariga (qarshi javob) tushdi: men ulardan jannatning tuprogʻini soʻrayman, u ‹darmak› (oq un)dir», dedilar. Ular kelganlarida: «Ey Abulqosim, jahannam qorovullarining soni nechta?» deyishdi. U zot: «Mana shuncha va mana shuncha», dedilar — bir martada oʻn, bir martada toʻqqiz (deb ishora qildilar). Ular: «Ha (toʻgʻri)», deyishdi. Nabiy ﷺ ularga: «Jannatning tuprogʻi nima?» dedilar. Ular bir oz jim turishdi, soʻng: «Non, ey Abulqosim», deyishdi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Non darmak (oq un)dan boʻladi», dedilar. Abu Iso aytdi: Bu hadis gʻaribdir, biz uni faqat shu yoʻldan, Mujolidning hadisidan bilamiz.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Яҳудийлардан баъзи кишилар Набий ﷺнинг саҳолардан баъзиларига: «Пайғамбарингиз жаҳаннам қоровулларининг сони нечта эканини биладими?» дейишди. Улар: «Пайғамбаримиздан сўрамагунимизча билмаймиз», дейишди. Сўнг бир киши Набий ﷺ ҳузурига келиб: «Эй Муҳаммад, бугун ашобларинг мағлуб бўлди», деди. У зот: «Улар нимада мағлуб бўлди?» дедилар. У: «Яҳудийлар улардан, пайғамбарингиз жаҳаннам қоровулларининг сони нечта эканини биладими, деб сўради», деди. У зот: «Улар нима дейишди?» дедилар. У: «Пайғамбаримиздан сўрамагунимизча билмаймиз, дейишди», деди. У зот: «Билмайдиган нарсаларидан сўралиб, пайғамбаримиздан сўрамагунимизча билмаймиз, деган қавм мағлуб бўладими? Йўқ, балки улар ўз пайғамбаридан сўраб: ‹Бизга Аллоҳни ошкора кўрсат› дейишган эди. Менинг зиммамга Аллоҳнинг душманларига (қарши жавоб) тушди: мен улардан жаннатнинг тупроғини сўрайман, у ‹дармак› (оқ ун)дир», дедилар. Улар келганларида: «Эй Абулқосим, жаҳаннам қоровулларининг сони нечта?» дейишди. У зот: «Мана шунча ва мана шунча», дедилар — бир мартада ўн, бир мартада тўққиз (деб ишора қилдилар). Улар: «Ҳа (тўғри)», дейишди. Набий ﷺ уларга: «Жаннатнинг тупроғи нима?» дедилар. Улар бир оз жим туришди, сўнг: «Нон, эй Абулқосим», дейишди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Нон дармак (оқ ун)дан бўлади», дедилар. Абу Исо айтди: Бу ҳадис ғарибдир, биз уни фақат шу йўлдан, Мужолиднинг ҳадисидан биламиз.