حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّارُ، حَدَّثَنَا زَيْدُ بْنُ حُبَابٍ، أَخْبَرَنَا سُهَيْلُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْقُطَعِيُّ، وَهُوَ أَخُو حَزْمِ بْنِ أَبِي حَزْمٍ الْقُطَعِيِّ عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ فِي هَذِهِ الْآيَةَ ( هُوَ أَهْلُ التَّقْوَى وَأَهْلُ الْمَغْفِرَةِ ) قَالَ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَنَا أَهْلٌ أَنْ أُتَّقَى فَمَنْ اتَّقَانِي فَلَمْ يَجْعَلْ مَعِي إِلَهًا فَأَنَا أَهْلٌ أَنْ أَغْفِرَ لَهُ قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ وَسُهَيْلٌ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ فِي الْحَدِيثِ وَقَدْ تَفَرَّدَ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنْ ثَابِتٍ
Anas ibn Molik (roziyallohu anhu) Rasululloh ﷺdan rivoyat qiladi: U zot {U taqvoga loyiq va magʻfiratga loyiq Zotdir} (Muddassir 56) degan oyat haqida shunday dedilar: «Alloh azza va jalla aytdi: ‹Men taqvo qilinishga loyiqman, kim Mendan taqvo qilib, Men bilan birga (boshqa) iloh qilmasa, Men uni magʻfirat qilishga loyiqman›». Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Suhayl hadisda kuchli (rovi) emas, u bu hadisni Sobitdan yakka oʻzi rivoyat qilgan.Анас ибн Молик (розияллоҳу анҳу) Расулуллоҳ ﷺдан ривоят қилади: У зот {У тақвога лойиқ ва мағфиратга лойиқ Зотдир} (Муддассир 56) деган оят ҳақида шундай дедилар: «Аллоҳ азза ва жалла айтди: ‹Мен тақво қилинишга лойиқман, ким Мендан тақво қилиб, Мен билан бирга (бошқа) илоҳ қилмаса, Мен уни мағфират қилишга лойиқман›». Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Суҳайл ҳадисда кучли (рови) эмас, у бу ҳадисни Собитдан якка ўзи ривоят қилган.