حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ كَثِيرِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ، رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ لَهُ " أَلاَ أَدُلُّكَ عَلَى سَيِّدِ الاِسْتِغْفَارِ اللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لاَ إِلَهَ إِلاَّ أَنْتَ خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ وَأَبُوءُ إِلَيْكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَىَّ وَأَعْتَرِفُ بِذُنُوبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ . لاَ يَقُولُهَا أَحَدُكُمْ حِينَ يُمْسِي فَيَأْتِي عَلَيْهِ قَدَرٌ قَبْلَ أَنْ يُصْبِحَ إِلاَّ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ وَلاَ يَقُولُهَا حِينَ يُصْبِحُ فَيَأْتِي عَلَيْهِ قَدَرٌ قَبْلَ أَنْ يُمْسِيَ إِلاَّ وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عُمَرَ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَابْنِ أَبْزَى وَبُرَيْدَةَ رضى الله عنهم . قَالَ وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَعَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي حَازِمٍ هُوَ ابْنُ أَبِي حَازِمٍ الزَّاهِدِ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ شَدَّادِ بْنِ أَوْسٍ رضى الله عنه .
Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ unga: «Senga istigʻforlarning eng ulugʻini koʻrsataymi? ‹Allohumma Anta Robbiy, la ilaha illa Anta, xalaqtaniy va ana abduka, va ana ala ahdika va vaʼdika mastatoʼtu, aʼuzu bika min sharri ma sanaʼtu, va abuʼu laka biniʼmatika alayya, va aʼtarifu bizunubiy, fagʻfir liy zunubiy, innahu la yagʻfiruz-zunuba illa Anta (Ey Alloh, Sen mening Robbimsan, Sendan oʻzga iloh yoʻq, Sen meni yaratding, men Sening bandangman, qoʻlimdan kelguncha Sening ahding va vaʼdang ustidaman, qilgan ishlarim yomonligidan Senga panoh tilayman, menga bergan neʼmatlaringni eʼtirof etaman va gunohlarimni boʻynimga olaman, bas, meni gunohlarimni kechir, chunki gunohlarni Sendan oʻzga kechiruvchi yoʻq)›. Buni kim kechga kirganda aytsa-yu, tongga kirmasdan unga ajal kelsa, albatta unga jannat vojib boʻladi. Kim uni tongga kirganda aytsa-yu, kechga kirmasdan unga ajal kelsa, albatta unga jannat vojib boʻladi», dedilar. (Abu Iso) aytdi: Bu bobda Abu Hurayra, Ibn Umar, Ibn Masʼud, Ibn Abzo va Buraydadan (roziyallohu anhum) ham (hadis) bor. (Abu Iso) aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Abdulaziz ibn Abu Hozim — u zohid Abu Hozimning oʻgʻlidir. Bu hadis Shaddod ibn Avs (roziyallohu anhu)dan boshqa yoʻldan ham rivoyat qilingan.Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ унга: «Сенга истиғфорларнинг энг улуғини кўрсатайми? ‹Аллоҳумма Анта Роббий, ла илаҳа илла Анта, халақтаний ва ана абдука, ва ана ала аҳдика ва ваъдика мастатўту, аъузу бика мин шарри ма санаъту, ва абуъу лака биниъматика алайя, ва аътарифу бизунубий, фағфир лий зунубий, иннаҳу ла яғфируз-зунуба илла Анта (Эй Аллоҳ, Сен менинг Роббимсан, Сендан ўзга илоҳ йўқ, Сен мени яратдинг, мен Сенинг бандангман, қўлимдан келгунча Сенинг аҳдинг ва ваъданг устидаман, қилган ишларим ёмонлигидан Сенга паноҳ тилайман, менга берган неъматларингни эътироф этаман ва гуноҳларимни бўйнимга оламан, бас, мени гуноҳларимни кечир, чунки гуноҳларни Сендан ўзга кечирувчи йўқ)›. Буни ким кечга кирганда айтса-ю, тонгга кирмасдан унга ажал келса, албатта унга жаннат вожиб бўлади. Ким уни тонгга кирганда айтса-ю, кечга кирмасдан унга ажал келса, албатта унга жаннат вожиб бўлади», дедилар. (Абу Исо) айтди: Бу бобда Абу Ҳурайра, Ибн Умар, Ибн Масъуд, Ибн Абзо ва Бурайдадан (розияллоҳу анҳум) ҳам (ҳадис) бор. (Абу Исо) айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абдулазиз ибн Абу Ҳозим — у зоҳид Абу Ҳозимнинг ўғлидир. Бу ҳадис Шаддод ибн Авс (розияллоҳу анҳу)дан бошқа йўлдан ҳам ривоят қилинган.